Forystan á ekki að fá neitt umboð.

Hún gat ekki lesið EES samninginn til enda og afleiðingar hans.

Þjóðin er nýbúinn að fá þungt kjaftshögg og vafrar um ringluð vegna sömu forystu.

Þessi hraðsuða með ESB aðild er með ólíkindum.

Ég mótmæli harðlega svona vinnubrögðum, tímaramma og þeirri nálgun til hins venjulega sjálfstæðismanns í eins alvarlegu máli.

Með fullri vinsemd

Það er einmitt vegna hins óhefta frelsis sem EES samningurinn veitti okkur -- og við gátum ekki höndlað af ábyrgð -- að við neyðumst nú til að sækja um fulla aðild að ESB. Það er alvara málsins Viðar Guðhjohsen eldri.

Allir tilburðir til ESB eru svik við kjósendur sjálfstæðisflokksins sem kusu flokkinn meðal annars af því að ESB var ekki á dagskrá.

Þorfinnur
Við neyðumst ekki til neins.

Ég mæti örugglega á fundinn

Bíddu Viðar. Er ekki flokksforystan að leggja málið undir dóm landsfundar? Ef að landsfundur segir já, hlýtur forystan að hafa umboð til þess að setja ESB-aðild á dagskrá.
Skil ekki þessa fælni við ESB-umræðu, við hvað eru menn hræddir?

Og Viðar ef að þú og aðrir eru ekki sáttir við flokkinn nú eða eftir landsfund, þá er kjörið tækifæri að skila auðu eða kjósa annan flokk.

Er forusta Sjálfstæðisflokksins með öllum mjalla ? Skal öllu fórnað til að sitja áfram í ríkisstjórn ? Nú þegar öll þjóðin ætti að vera upptekin af að ráða fram úr þeim stórkostlega efnahagsvanda sem þjóð og einstaklingar standa frammi fyrir, er boðað til landsfundar um aðild að ESB. Öllum má vera ljóst að meirihluti Sjálfstæðismanna mun hafna svona rugli.

Ef menn óska stöðugleika er hans ekki að leita í náðarfaðmi ESB. Þeim sama náðarfaðmi sem fyrir nokkrum mánuðum tókst nærstum að kreista lífsneistann úr þjóðinni. Þeim sama náðarfaðmi, sem hefur valdið slíku tjóni að mun útheimta átak allra Íslendskra handa um langa framtíð.

Efnahagslegan stöðugleika er hægt að öðlast, en það verður ekki gert með áframhaldandi óstjórn. Seðlabankinn mun ekki eiga þátt í efnahagslegri framtíð þjóðarinnar. Fleirri stofnanir þarf að leggja af eða breyta. Hvers vegna ekki að einhenda sér að verkefnum sem hrópa á lausnir strax og geta endst til lengri tíma ?

Getur verið, að forusta flokksins neiti, að horfast í augu við stöðu efnahagsmála og ætli að svæfa vitund þjóðarinnar með meiningarlausu hjali um ESB ? Ef í alvöru á að taka upp umræðu um ESB, væri þá ekki rétt að byrja á byrjuninni ? Byrjunin er auðvitað uppgjör við þá heimskulegu ákvörðun sem tekin var 1993, með inngöngu í EES. Sjá menn ekki núna hversu sviksamleg sú ákvörðun var og ólýðræðisleg ?

Í stað þess að gangast undir vald Brussel með EES-samningnum áttum við að gera tvíhliða samning við ESB. Þetta vissi allur almenningur, en Alþingismenn svikust undan skyldum sínum og afgreiddu málið á ólýðræðislegan hátt. Alþingi nýtur ekki meira traust núna, enda eru flestir þingmenn ógæfumenn, eftir að hafa gengist undir afarkosti Bretlands og ESB.

Nú er rétti tíminn fyrir þingmenn að líta til baka og meta farinn veg. Er til framfara fyrir þjóðina að endurmeta EES-samninginn og hefja hugsanlega viðræður við ESB um tvíhliða samning í staðinn ? Hugsanlega mun þjóðin fyrirgefa Alþingi lyddu-mennskuna, ef núna er tekið á málum af heiðarleika. Sjálfstæðisflokkurinn á að hafa forustu um að gera upp mistök fortíðar. Innganga í ESB er ekki á dagskrá fyrr en það uppgjör hefur farið fram.

Við eigum ekki að ganga i ESB með skodið a milli labbana,við eigum að takka
upp Dollar strax og stirja okkar stöðu fysst!!!!
kveðja þorfinnur

Hermundur.

þú spyrð hvað ég sé hræddur við.

Dómgreindarleysi þeirra sem vissu fyrir löngu hvað var í vændum hér í bankamálum en aðhöfðust ekkert en ætla nú að bjóða okkur aðra vegferð í ESB.

Fjölmiðla sem árum saman gáfu landsmönnum rangar upplýsingar af því sem var að gerast.

Að þjóðin verði enn einu sinni ranglega upplýst, að við sitjum uppi með tap og sjálfstæðismissi.

Meðvirkni sem er í því fólgin að vilja ekki styggja aðra forystufélaga með algjöru aðgerðaleysi þegar tilfinning og skinsemi segir annað.

Ég tel að sjálfstæðisflokkurinn sé afvegaleiddur en með góða innviði.

Alveg sjálfsagt að sótt verði um aðild.

Það er í raun lágmarkskrafa að allir kostir verði uppi á borðinu. Staða efnahagsmála er slík í þessu í landi að skoða verður hvort aðild sé almenningi til bóta eða ekki. Slíkt fæst ekki nema með aðildarviðræðum. Áður en að þeim viðræðum kemur þurfum við Íslendingar að koma okkur niður á sameiginlegan grunn sem við viljum semja um. Vinna Evrópunefndar Sjálfstæðisflokksins markar að því leytinu tímamót í stjórnmálaumræðu hér á landi.

Álit hagsmunahópanna í atvinnulífinu ein og sér duga ekki. Koma þarf sjónarmiðum almennings að líka, þ.e. hins "klassíska" neytanda ef hann er þá til.

Það var hægt að ganga í Nato, EFTA og undirgangast ákv. EES án þjóðaratkvæðisgreiðslu. Það ætti því að vera hægt að ræða við ESB án þess þjóðin sé spurð að því sérstaklega. Hins vegar viljum við fá að segja okkar álit þegar niðurstöður viðræðna liggja fyrir.

Jónas:
Í langflestum tilfellum er vitað hverjir kostir og gallar innlimunar í Evrópusambandið. En það þarf að kynna sér málið. Hefurðu t.d. lesið skýrslu Evrópunefndar forsætisráðherra sem kom út í marz 2007?

Þess utan, ef þú telur Evrópusambandið vera sambærilegt við EFTA, NATO og EES þá held ég að þú ættir að skoða þau mál aðeins betur.

Hjörtur.

Svo ég svari spurningu þinni, þá hef ég gert það. Reyndar er ég ekki hlyntur aðild, svo það sé upplýst. Ég áskil mér hins vegar rétt til að skipta um skoðun síðar meir, komi til þess fullnægjandi ástæður. Þær upplýsingar vil ég fá á borðið. Reyndar hef ég lesið mér meira til um ESB en þú nefnir þarna og er ekki alveg ókunnugur íslensku stjórnkerfi heldur eða stjórnmálum almennt.

Eins og svo margir aðrir vil ég þjóðaratkvæðagreiðslu þegar og ef til þess kemur að stjórnvöld nái samningi um aðild sem þau telja ásættanlegan. Ef slíkur samningur næst ekki verður ekkert að aðild og treysti ég núverandi stjórnvöldum til að meta það. Ég hef líka fulla trú á getu íslenskra stjórnvalda til að taka ákvörðun um hefja aðildarviðræður og framkvæma þær.

Fyrsta skrefið er umræðan hér, innan Sjálfstæðisflokksins. Næsta skref væri ákvörðun Landsfundar um að fara út í aðildarviðræður, án þess þó að þar kæmi fram hvort við ættum að ganga í sambandið eða ekki. Í raun verður ekki hægt að taka ákvörðunina eða endanlega útkljá málið fyrr en viðræðum er lokið og að lokinni þjóðaratkvæðisgreiðslu.

EF ákveðið verður að fara ekki viðræður, erum við að hafna möguleika fyrirfram, án þess að vita nákvæmlega hvað gæti verið í boði og með hvaða skilyrðum aðild yrði samþykkt. Þá verðum í sama farinu áfram án þess að vita neitt.

Hjörtur. Ég met mína hagsmuni of mikils til að vilja ekki skoða málið til hlýtar. Þegar nauðsynlegar upplýsingar liggja fyrir, tek ég ákvörðun fyrir mig.

Takk fyrir þetta Jónas. Þú hefur að sjálfsögðu allan rétt til þess að nálgast þessi mál eins og þú kýst og telur réttast og það er ánægjulegt að heyra að þú hafir kynnt þér þessi mál vel. Staðreyndin er þó enn sem fyrr að í flestum tilfellum liggur fyrir hvað innlimun í Evrópusambandið myndi hafa í för með sér. Það þarf ekki viðræður við sambandið til þess að komast að raun um það. Tökum nokkur veigamikil dæmi.

Það þarf t.a.m. ekki slíkar viðræður til þess að vita að möguleikar Ísland á að hafa áhrif innan Evrópusambandsins yrðu sáralitlir ef einhverjir vegna þeirrar meginreglu sambandsins að vægi einstakra ríkja innan þess fer fyrst og fremst eftir því hversu fjölmenn þau eru. Fyrir vikið sitja ríki Evrópusambandsins í reynd alls ekki við sama borð sem slík og þeir sem eftirleiðis stjórnuðu íslenzkum málum að stærstu leyti væru ekki kjörnir fulltrúar íslenzkra kjósenda heldur fyrst og fremst ókjörnir embættismenn Evrópusambandsins og síðan kjörnir fulltrúar þeirra ríkja innan þess sem stærst eru. Þetta fyrirkomulag fæli í reynd í sér endalok íslenzks lýðræðis. Og þetta er eitthvað sem aldrei yrði samið um eðli málsins samkvæmt.

Það þarf engar viðræður við Evrópusambandið til þess að vita að yfirráðin yfir auðlindinni í kringum landið yrðu á forræði stofnana sambandsins ef til innlimunar Íslands í það kæmi. Þetta er ennfremur niðurneglt í fyrirhugaðri Stjórnarskrá Evrópusambandsins sem einnig gengur undir nafninu Lissabon-sáttmálinn og er eina atvinnugreinin sem þannig er háttað með.

Það þarf ekki viðræður við Evrópusambandið til þess að vita að lítið vantar orðið upp á að sambandið verði að einu ríki, einhvers konar miðstýrðu sambandsríki. Flest einkennin eru þegar til staðar og önnur munu að líkindum ná fram að ganga í nánustu framtíð. Í öllu falli er ljóst að Evrópusambandið er komið langan veg frá því að geta talizt einhvers konar alþjóða- eða milliríkjasamstarf með hefðbundnum hætti.

Ef við bara horfum á þessi þrjú atriði þá eru þau vafalítið nægar ástæður til þess að afskrifa innlimun í Evrópusambandið fyrir mjög marga. Ég veit satt að segja ekki hvaða upplýsingar ættu að bætast við það sem þegar er vitað um það sem slík innlimun hefði í för með sér þannig að þær vægu þyngra en þeir ókostir sem þegar eru ljósir. Hvað ætti það að vera?

Þar sem Evrópusambandsaðildarumræður eru grafalvarlegt mál fyrir - sjálfbæra - sjálfstæða - fullvalda - þjóð - þá þykir mér ekki úr vegi að snúa sjónarhorninu til heimahaganna - og hvílum aðeins umræðuna - um - sjóði - reglugerðir og "velsæld " Evrópusambandsins.

Eftirfarandi fyrirspurnum væri gott að fá - varpað upp í ljósið- af löglærðum.

Hvað er - Landráð ?
Hvenær er maður - landráðamaður ?
Hvað segir - Stjórnarskráin um - Landráð ?
Hver eru viðurlög laganna við landráði ?
Hvað segir Stjórnarskráin um framsal fullveldisins til Evrópusambandsins ?

Væri ekki ástæða til að Ísland segði sig frá aðild að EES - samningnum ?
Væri það ekki það sem umræðan ætti að snúast um hér í dag ?
Aðildin að EES samningnum er upphafið að þeirri skelfilegu stöðu sem við nú erum í.
Ef EES - aðildin hefði ekki verið til staðar - hefðu bankarnir ekki tekið flugið með þeim hætti sem varð og við sætum ekki í því botnlausa skuldafeni sem við erum nú föst í - með skuldir sem eru okkur þyngri - en skuldabyrgði Þjóðverja eftir Versalasamningana.
Það er líka ein af afleiðingum EES - samningsins að mannorði þjóðarinnar hefur verið gjörsamlega rústað og að Íslendingar eru hafðir að háði og spotti út um allan heim - og ekki hvað síst núverandi stjórnvöl.

Nú vilja eflaust einhverjir koma með efnahagslega varnarræu - en liggur það nokkursstaðar fyrir hver sá ávinningur er - ekki mér vitandi.

En hvernig sem dæmið er reiknað - er það deginum ljósara að hefði þessi óheillasamningur ekki komið til - værum við miljón - triljón - sinnum betur sett en nú er.

Og svo vilja einhverjir fullkomna glæpinn og steðja inn í kyrkingarfaðm Evrópusambandsins sem veitti íslensku samfélagi nábjargirnar með afstöðu til
ábyrgðar ICESAVE - reikninganna.

EN - NÚ - skulið þið taka eftir ! ! !

Sijórnarskrá íslenska lýðneldisins á að verja þjóðina gegn greiðslu icesave - reikninga - og annarra ósamþykktra skuldbindinga.
Nánar er vísað til fjármálaákvæða stjórnarskrár íslenska lýðveldisins í þessu sambandi.

EN það er ekki nóg að vita hvað stendur í Stjórnarskrá lýðvelsisins - stjórnvöld verða að vinna samkvæmt - Stjórnaskrá lýðveldisins - fyrir þjóð sína.

Hefur ekki Evrópusambandið sýnt íslensku þjóðinni nú þegar sitt rétta eðli? ? ?

Víljum við færa" slíkum " fullveldi þjóðarinnar á silfurfati ? - VARLA .