
Auðlindahópur Evrópunefndar hefur staðið fyrir afar vel sóttum og áhugaverðum fundum í þessari viku, fyrst með þeim Bjarna Benediktssyni og Styrmi Gunnarssyni þar sem umfjöllunarefnið var hvaða umboð forysta flokksins ætti að fá af landsfundi og sá síðari var með þeim Eiríki Tómassyni og Vilhjálmi Egilssyni um hvað yrði samið, kæmi til þess að Ísland færi í aðildarviðræður. Ennfremur er erindi Friðriks J. Arngrímssonar aðgengilegt frá fundi 22. desember sl. Finna ná ræðurnar með því að smella hér.
Tillaga Styrmis um atkvæðagreiðslu um ESB hjá hinum almenna flokksmanni eftir vandaða umfjöllun og lengri tíma hljómar vel.
Ef ESB verður okkur hagkvæmari til framtíðarinnar, þá eigum við að sækja um aðild, annars ekki. Hlutverk stjórnvalda er að kanna þá möguleika sem þjóðinni bjóðast og taka síðan ákvörðun.
Við megin ekki festast í umræðunni á klafa fortíðar eða sérhagsmuna. Við eigum að sameinast um að skoða og meta kosti og galla í heild og finna ásættanlega lausn fyrir alla, en ekki kljúfa þjóðina með e.k. vígbúnaðarkapphlaupi hagsmunahópanna.
Hutverk lýðveldsins Ísland tekur breytinum í tímanna rás, með breyttum aðstæðum. Sjálfstæðisyfirlýsingin frá 1944 var ákveðið skref inn í framtíðinna á þeim tíma, en tímarnir hafa breyst. Hlutverk þjóðríkisins á að taka breytingum samhliða því.
Í framhaldi af hugmyndum Styrmis með atkvæðagreiðslu væri ekki athugunarvert að skoða lýðræðið og betri nálgun í það.
Landsfundur ætti að huga betur að lýðræðisskoðun en ESB.
Krosstengsl í prófkjörum er ekki til fyrirmyndar frekar en í viðskiptalífi.
Það mundi róa reiði þjóðarinnar ef hún finndi að hún hefði meira að segja um málefni og framkvæmdir líðandi stundar.