Heill & sæll Benedikt.

Ég fagna ákalli þínu um rökræður um kosti og galla Evrópuaðildar. Sjálfur hef ég reynt að skapa umræðu á öðrum forsendum en fjölmiðlar sem allir styðja af miklum ákafa aðild að Evrópusambandinu. Því miður hafa fjölmiðlar svarað ákalli mínu með þögn – þöggun, líkt og ég hef tíundað á heimasíðu minni, www.vafugl.is.

Ég hef sumsé skrifað sögulega skáldsögu - Váfugl þar sem ég freista þess að líta til framtíðar með báða fætur í nútíð og fortíð. Ég reyni að sjá þróun Evrópu fyrir mér og gef mér einfaldar forsendur.
Það gerist í Evrópu á 21. öld sem gerðist í Ameríku á 19. öld þegar dollar skapaði risaríki og einsleita þjóð líkt og hendi væri veifað. Með evru er verið að sameina Evrópu líkt og Ameríku fyrir tveimur öldum. Ég tek það fram að ég er engan veginn mótfallinn sameiningu eða samruna Evrópu, þó ég gjaldi varhug við lýðsræðishalla í Brussel. Það hins vegar er málefni Evrópu. Það er miklu betra að kapítalismi sameini Evrópu með evru heldur en skriðdrekar. Ég tel bara að Íslendingar þurfi að gjalda varhug við því að lenda inní evrópsku risaríki. Nú þegar eru til staðar helstu stofnanir sem einkenna þjóðríki í þessu stórríki með gildistöku Lissabon-samningsins; forseti, utanríkisstefna, varnarstefna, [þjóð]þing, [ríkisstjórn]framkvæmdastjórn, gjaldmiðill, dómskerfi, fáni, þjóðsöngur, þjóðhátíðardagur – svo helsta sé nefnt.
Váfugl sumsé gerist undir lok núaldar þegar Ísland er hérað í Bandaríkjum Evrópu – Europe Unie eða hvað menn vilja kalla ríkið. Ég velti sumsé fyrir mér hvernig Íslandi líði í þessu risaríki og kemst að því að þjóðinni líður illa enda þurft að sjá á eftir fólki flytja í stórum stíl af landi brott. Í Váfugli sækir þjóðin fram til sjálfstæðis. Allt sem kemur fram í Váfugli á sér sögulegar forsendur. Þannig gef ég mér að úr því Evrópa kópípeistar Ameríku þá eignist hún sinn Nixon, sitt Watergate og sitt tilræði við forseta. Þessir atburðir eru færðir inn í sögusvið Váfugls. Allt verður risavaxið í evrópsku valdasetri líkt og í Washington sem ofurvald hefur gerspillt.

Þú heldur því fram að utan Evrópusambandsins einangrist Ísland en getur verið að hin raunverulega einangrun felist í aðild að Evrópusambandinu; að þjóðin einangrist inní Evrópu nú þegar álfan stefnir að sameiningu í risaríki?

Af hverju spyr ég þessarar spurningar?

Jú, vegna Nýfundnalands sem er útkjálki Kanada. Þann 31. mars næstkomandi eru sextíu ár liðin síðan Nýfundnaland gekk í kanadíska ríkjasambandið eftir umdeildar þjóðaratkvæðagreiðslur og ofurþrýsting frá Bretlandi og Kanada. Ísland í austri og Nýfundnaland í vestri eru sitt hvorum megin við Hvarf – syðsta odda Grænlands. Íslendingar eru liðlega 300 þúsund, Nýfundlendingar liðlega fimm hundruð þúsund, 25 þúsund á Labrador. Árið 1980 voru Íslendingar 230 þúsund en íbúar Nýfundnalands 568 þúsund. Á aldarfjórðungi hefur Íslendingum fjölgað um 75 þúsund en Nýfundlendingum fækkað um 60 þúsund; voru 508 þúsund árið 2008. Eyjan Nýfundnaland er svipuð að stærð og Ísland.

Landlægt atvinnuleysi, fólksfækkun og mótmæli
Það er viðvarandi landlægt atvinnuleysi á Nýfundnalandi – er 13,7%, þar eru tekjur á mann einna lægstar innan Kanada, hæstu skattar og landflótti tugþúsunda síðasta aldarfjórðung. Samskipti stjórnvalda í St. John’s annars vegar og Ottawa hins vegar einkennast af stirfni og tortryggni þrátt fyrir sameiginlegan uppruna.
Í árslok 2004 var kanadíski fáninn tekinn niður við opinberar byggingar á Nýfundnalandi að skipan stjórnvalda í St. John’s. Það var dramatísk gjörð – mótmæli gegn kanadísku valdi vegna deilna um arð af olíuvinnslu á Miklabanka. Forsætisráðherra Nýfundnalands sakaði kanadísk stjórnvöld um svik.
Árið 1992 lýstu yfirvöld í Ottawa yfir banni á þorskveiðum á Miklabanka. Þorskurinn hefur ekki náð sér á strik eftir áratuga veiðar útlendra ryksugutogara meðan kanadísk stjórnvöld litu undan en Íslendingar háðu sín þorskastríð. Á 15 árum var átta milljón tonnum af fiski mokað um borð í ryksugutogara. Virtir vísindamenn hafa líkt eyðingu sjávarbotnsins á Miklabanka við eyðingu regnskóganna; togararnir hafi raskað svo sjávarbotni og gróðri að ekki verði aftur snúið. Hrun þorsksins var þungur kross að bera, draugabæir eru algeng sjón.
Þegar sjávarútvegsráðherra Kanada lagði bann við þorskveiðum á Miklabanka og Lawrenceflóa árið 2003 lýsti forsætisráðherra Nýfundnalands því yfir að St. John’s myndi gefa út eigin þorskkvóta í Lawrenceflóa. Enginn yrði sóttur til saka fyrir að brjóta fiskveiðibann alríkisstjórnarinnar! Hvernig munu íslenskir sjómenn taka tilskipunum frá Brussel í hörðu ári?
Nýfundlendingar rekast illa innan kanadíska ríkjasambandsins og bölva gjarnan stjórnvöldum í Ottawa í sand og ösku. Þeir telja valdið fjarlægt og andæfa gjarnan. Þeir krefjast aukins forræðis eigin mála auk þess sem þeir telja að sig hafa verið hlunnfarna í mikilvægum málum þó ríkin í kanadíska ríkjasambandinu hafi mikið sjálfstæði. Stórir málaflokkar eins og heilbrigðis-, velferðar- og menntamál eru á könnu einstakra ríkja.

Rómuð náttúrufegurð
Nýfundnaland er rómað fyrir náttúrufegurð. St. John’s með 180 þúsund íbúa er breiddargráðu sunnar en París – talsvert sunnar en Dyflinni. Meðahiti í júlí er 20 gráður en einnar gráðu frost í janúar sem gerir hana hlýjustu borg Kanada að vetrarlagi. St. John’s státar af því að hafa haldið knattspyrnukappleik í undankeppni HM árið 1985 þegar Kanada komst í úrslit í Mexíkó. Frá 1991 til 2005 tók íshokkýlið St. John’s þátt í svokallaðri AHL deild; nokkurs konar 2. deild N-Ameríku en liðið var keypt til Montreal 2005.
Stærsti flugvöllurinn á Nýfundnalandi er við St. John’s þar sem árlega fara um 1,2 milljón farþega – um 500 þúsund ferðamenn heimsækja landið árlega. Frá St. John’s er flogið til nokkurra næstu borga Kanada en ekkert áætlunarflug er milli St. John’s og Evrópu. Stærsta flugfélag Kanada, Air Canada, býður ekki upp á beint áætlunarflug til útlanda frá St. John’s; boðið er upp á flug til Halifax, Ottawa, Toronto og Montreal. Frá 2004 hefur hið ameríska Continental Airways boðið upp á flug til New York fjórum sinnum í viku allt árið, daglega yfir sumarið. Það eru einu beinu samskiptin við útlönd. Samskipti Nýfundnalands við útlönd eru afar einsleit og takmörkuð. Innan Kanada hefur Nýfundnaland einangrast frá umheiminum. Getur þjóð verið stórhuga með þessa sýn út?

Þarna liggja mínar áhyggjur – og hef ég þó ekki nefnt það sem ekki er síður mikilvægt og það er íslenskt þjóðerni.

Nú spyr ég þig – er ekki einmitt hættan að Ísland einangrist inní Evrópu?

Með bestu kveðju
Hallur Hallsson.

EES samningurinn var ekki lesinn til enda með hörmulegum afleiðingum.

Frjálst flæði vinnuafls varð til að við framkvæmdum of mikið.

Frjálst flæði peninga gerði það að við eyddum of mikið með því þjóðargjaldþroti sem blasir við okkur nú.

Hvað sannar það fyrir mér. Jú forystan þarf að fara í alvarlega sjálfskoðun áður en önnur vegferð er hafin til ESB.

Mér finnst það mjög óþægilegt núna að neyðast til að hugsa um ESB aðild þegar mínum tíma væri betur varið í að hugsa um núverandi vandamál og stöðu innanlands.

Það hjálpar ekki að kljúfa fólk í fylkingar á ögurstundu.

Þetta gétur magnað upp reiði sem er ærin fyrir með ófyrirsjáanlegum afleiðingum

Frábær grein Benedikt. Setur fortíðina í rétt samhengi. Verð að viðurkenna að bestu erindin til stuðnings ESB sem ég hef lesið, koma bæði frá þér.

Hallur er hinns vegar á algjörum villigötum. Að bera saman Nýfundnaland/Kanada og Ísland/ESB er í besta falli hræðsluáróður og í versta falli meðvituð blekking. Ef endilega á að leita af samanburði, þá liggur auðvitað beinast við að leita fyrirmynda til þeirra ríkja sem hafa gengið til liðs við ESB. Í sögu sambandsins hefur aldrei myndast lýðræðislegur meirihluti hjá neinu ríki til að segja sig úr sambandinu og öll hafa ríkin notið samstöðunar á mismuandi tímabilum. Það er ekki hægt að benda á neina sérstaka hryllingssögu. Hættið því þessu Nýfundnalands kjaftæði. Tilgangur getur ekki verið annar en að afvegaleiða fólk frá því sem skiptir máli.

Bókin þín er fín Hallur. En sem fræðirit eða málgagn fellur hún í sama flokk og Draumaland Andra Snæ. Áróðursrit af versta tagi sem á meira skyllt við vísindaskáldskap en nokkurn tíman til að gefa glögga mynd af viðfangsefnum nútímans.

Hér, sem og annars staðar á spjallinu er gefið að því skóna að það sé einhver víðtæk sátt um þá skoðun um það að innganga Nýfundnalands inn í Kanada hafi verið Nýfundlendingum afar óhagstæð.

Ég set tölurverða varnagla við þeirri framsetningu. Skjót leit bendir ekki til að þessi skoðun sé í raun útbreidd meðal Nýfundlendinga, ég finn enga skoðanakönnun sem mundi gefa slíkt til kynna og engin skipulögð sjálfstæðishreyfing virðist vera á eyjunni, ólíkt tildæmis því sem er í Quebec.

Raunar fann ég tvær undirskiftarsafnanir fyrir sjálfstæði Nýfundnalands á veraldarvefnum. Á eina höfðu 29 ritað nafnið sitt, en 13 á hina. [Staða 10. janúar 2008]

http://www.gopetition.com/petitions/newfoundland-independence.html
http://www.gopetition.com/petitions/newfoundland-independence-now.html

Ághugavert að lesa um sögu Nýfundnalands.

Eg hins vegar persónulega, á þessu stigi málsins, dreg stórlega í efa að umrætt land sé svo illa haldið innan Kanada.

Veit heldur ekki hve gott til samlíkingar íslandi eða íslenskum aðstæðum þetta er. Nýfundnaland var auðvitað alltaf undir bresku krúnunni þó ákveðið tímabil hafi það verið að nafninu til sjálfstjórnarsvæði.

Það er kannski eitt athyglisvert sem eg hef rekist á eftir lauslega athugun mína á sögu landsins, að á sjálfstjórnartímabilinu var allt vaðandi í spillingu, skilst manni. Einhver elíta sem stjórnaði öllu og skeytti engu um heildarhag heldur skaraði sem mest að eigin köku.

En eg viðurkenni fúslega að eg er ekki sérfræðingur um sögu Nýfundnalands. Bíð spenntur eftir að fræðast meira.

Bara dæmið um Nýfundnaland dugar mér til að spyrna við af hörku við allt daður um innlimun Íslands í Evruland.

Ég hef að vísu mun fleyri ástæður.

Ég hélt að allur flýtigangurinn og meðvirknin í nýfrjálshyggjunni hafi kennt okkur að skoða mál af vandvirkni með langtíma hagsmuni að leiðarljósi.

Nýfrjálshyggjan svokallaða er í andstöðu við hugmyndafræði sjálfstæðisflokksins.
Hún byggir á græðgisvæðingu ekki frelsi til athafna.

Er öllum sama þó við færum æðsta löggjafarvald og dómsvald til Evrópusambandsins?

Getur enginn ESB sinni svarað því?

Kæru félagar

Ef ég hefði sannfæringu fyrir því að Evrópusambandið yrði bandalag sjálfstæðra ríkja þá teldi ég einboðið að ganga til samstarfs - að því gefnu að við héldum yfirráðum yfir auðlindum þjóðarinnar. Það myndi leysa mörg vandamál, um það er engin spurning.

En málið snýst ekki um þær kynslóðir sem nú halda á fjöreggi þjóðar. Það snýst um Ísland barna okkar og barnabarna - komandi kynslóðir.

Við höfum siðferðilega skyldu gagnvart komandi kynslóðum að velta vöngum yfir framtíðinni - reyna að sjá fyrir þróun Evrópu. Við skulum minnast þess að nokkrum misserum eftir að Íslendingar höfðu selt sig undir Noregskonung hófst upplausn norska stórríkisins sem missti Suðureyjar og Mön til Skotakonungs. Síðan flutti konungsvald frá Björgvin til Osló - og skömmu síðar vorum við í konungssambandi við Svíþjóð. Rúmri öld eftir Gamla sáttmála var þjóðin lent ofan í skúffu í Kaupmannahöfn.

Gissur jarl gat ekki séð þetta fyrir en við getum og eigum að velta fyrir okkur þróun Evrópusambandsins. Við höfum fordæmi Nýfundnalands þegar það sogaðist inní Kanada - og einangraðist frá umheiminum. Nýfundnaland er útkjálki sem undanfarinn aldarfjórðung hefur misst rúmlega tíunda hvern mann til meginlandsins, fiskimiðin eru rjúkandi rúst og viðvarandi atvinnuleysi sem nú stendur í 13.7%.

Ný skoðanakönnun í Bretlandi sýnir og staðfestir að Bretum líður ekki sérstaklega vel; 2/3 tæplega tveir þriðjuhlutar breskra kjósenda vilja losa um eða rjúfa alfarið tengsl Bretlands við Evrópusambandið. Það hefur ekkert dregið úr samrunaferli Evrópu þó breskur almenningur um langt árabil hafi verið afar skeptískur á valdið í Brussel. Það eru sterkari kraftar að verki en jafnvel breska þjóðin ræður við.

Vilhjálmur: Ég spyr þig til baka: Af hverju ert þú hræddur við að færa æðsta löggjafarvald og dómsvald til ESB?

Dómsvald:
Í dag er reyndar hluti dómsvalds hjá erlendum aðilum (t.d. mannréttindadómstóllinn) og ég hef ekki séð að það hafi með neinu móti skaðað íslenska hagsmuni. Telur þú erlenda aðila ekki jafn hæfa lögfræðinga og lögskýrendur og íslenska?

Löggjafarvald:
Skv. minni reynslu fer ESB mun betur með sitt löggjafarvald en íslenska þingið. Það sem þar er samþykkt er undantekningarlaust mjög vandað og gífurleg vinna á bakvið þau lög og tilskipanir sem koma frá ESB. Það er nákvæmlega engin ástæða til að óttast að samstaða þjóða um lagasetningu sé verri en þau lög sem okkur dettur sjálfum í hug að setja hér heima.

Við hvað ert þú hræddur? Eða er þetta bara rasismi? Þurfa menn að vera hvítir íslendingar til að kunna að setja og túlka lög?

Ekki gleyma því að í dag þá er stjórnarskrá okkar og stór hluti þeirra laga sem innleidd voru áður en EES kom til byggð á norrænum lögum.

Þetta er dæmi um hræðsluáróður af verstu gerð.

Hallur:
ESB er bandalag sjálfstæðra ríkja. Það er ekkert sem bendir til þess að svo verði ekki um ókomna tíð. Það er enginn vilji hjá íbúum þessara ríkja að sambandið þróist á þann veg sem þú óttast. Gerist það eftir 100 ár og þær kynslóðir sem þú þykist vera að reyna vernda telji það anstætt hagsmunum þjóðarinnar, þá segja þeir sig úr sambandinu áður en til slíkrar sameiningar kemur.

Hættu svo að tala um Nýfundnaland. Innganga Íslands í ESB á EKKERT sameiginlegt við innlimun Nýfundnalands inn í þjóðina Kanada.

Það er Kreppa í Bretlandi. Í kreppu vilja menn losna undan óbreyttu ástandi. Bretar kenna ESB um, við kennum okkar stjórnvöldum um. Stór hluti almennings á Íslandi líður ekkert voðalega vel með þá ríkisstjórn sem nú er á Íslandi. Enn stærri hluti telur rétt að Sjálfstæðisflokkurinn víki. Ég er ekki sammála því (nema flokkurinn hafni aðild að ESB). Þar að auki er fréttin á MBL.is vægast sagt villandi. Fyrirsögnin er "Bretar snúa baki við ESB", þegar fram kemur í greininni að í raun eru aðeins 16% aðspurða slíta sig frá sambandinu. Fyrirsögnin hefði því frekar átt að vera: "Þrátt fyrir kreppuástand vilja aðeins 16% breta segja sig úr ESB". Hugsa sér... 84% breta VILJA VERA Í ESB.

Staðreyndin er: Almenningi og yfirvöld allra þjóða sem gengið hafa í ESB telur hag sínum betur varið innan sambandsins en utan þess. Á sama tíma eru til íslendingar sem halda að hag sínum sé betur varið utan sambandsins. Heimsku útlendingar... eða???

Einar: Ég tek að flestu leyti undir þá útlistun þína af hverju við ættum ekki að þurfa að óttast framsal (hluta) dómsvalds og löggjafarvalds til útlanda, enda er reynsla okkar að lögum og úrskurðum þaðan almennt góð.

Gæða umræðunnar vegna ættum við hins vegar öll að varast að kalla menn illum nöfnum og ismum þó þeir séu ósammála okkur. Ég held raunar að það hafi verið eitt af megininntökum í grein Benedikts sem lesa má hér einhvers staðar fyrir ofan :) Kær kveðja!

Ég var alls ekki að kalla neinn illum nöfnum... a.m.k. var það ekki hugsað þannig, en skriftir mínar mátti greinilega misskilja fyrst þú gerir það. Hins vegar er alveg ljóst að málflutningur sumra finnst mér vera fordómafullur gagnvart því sem ekki er íslenskt og bera þess keim að útlendingum sé ekki treystandi. Ég vil því bara að menn hugleiði skoðanir sínar í því ljósi, en ég hef engan kallað rasista og hef engan ganga yfir strikið með þeim hætti að hann verðuskuldi að vera kallaður það. Ef einhver hins vegar hefur tekið skrifum mínum með öðrum hætti, þá biðst ég afsökunar á því.

Sko, þegar menn eru að segja að evrópa eða esb geti þróast svona eða hinsveginn í framtíðinni og sjá fyrir sér eitthvað óskaplegt eftir 100 ár 1000 eða what ever - mér persónulega finnst þetta ekki málefnalegt.

Meina, það er alveg ein hægt að fabúlera um hvað gerðist í framtíðinni á íslandi án esb. Það gæti þróast hér eitthvert einræðisríki. Harðstjórar sem kúga mundu alþýðuna og ég veit ekki hvað. Selja kvótann úr landi etc. Það væri þá alveg eins hægt að hafa umræðuna í þeim farvegi.

(Svo er sú söguskoðun að Gamli Sáttmáli hafi verið vondur og upphaf alls ills á íslandi forðum - úrelt söguskoðun. Sú söguskoðun varð til í sjálfstæðisbaráttunni kringum 1900 og er löngu úrelt. Enda blómstraði allt á íslandi eftir GS.

Það að þröngt var í búi á Íslandi á nokkrum öldum (stundum talað um 17, 18 og fram á 19. öld) er ekkert hægt að tengja beint við að þeir höfðu erlendann konung. Það voru margir samspilandi þættir og þar voru erlendir í sjálfu sér algjört aukaatriði. Td. má bara nefna vesnandi veðurfar og ótrúlega íhaldsemi íslendinga sjálfra - en það er í sjálfu sér önnur umræða)

Hvernig gengur Eystrasaltsríkjunum innan Evrópusambandsins. Þau voru í ríkjasambandi við rússland áður og vildu að nýfengnu frelsi sínu fara í vesturblokkina.
Eru þau betur sett, en við erum núna, mað góða samninga við Evrópusambandið en samt sjálfstæð. Og okkar auðlyndir í okkar vörslu. Svo er að spila með þær fiskiauðlynd af ábyrgð en ekki gefa hana einhverjum mönnum sem fiskuðu á ákveðnu árabili og þeir fái svo að selja og veðsetja og jafnvel að koma ekki með gjaldreyinn til Íslands, sem mig grunar að sé í mörgum tilfellum. Bara safna skuldum hérna og gjaldeyri erlendis.

Er eitthvað til í þessari getgátu minni, og ekki bara minni heldur margra?

Nú er komið í ljós að nokkrir landráðamenn tóku stöðu gegn krónunni og átti stóran þátt í falli krónunar og raunar spilað með gengi krónunar lengi.

Á þetta trúðu fáir að myndi gerast í sambandi við EES samninginn og frjálst flæði peninga.

Efasemdarmenn voru ásakaðir þá eins og nú um að vera afturhaldsinnar og með hræðsluáróður.

Kennir þetta okkur ekki að skoða hluti afar vel áður en við förum að daðra við ESB.

Það er ekki nóg að fámennur hópur viðskipta og sérhagsmunamanna hafi kannski vit á ESB það sannar sagan.

Forustan á þingi og aðrir þingmenn sáu þetta ekki eða aðhöfðust ekki og sýndu algjört aðgerðaleysi þótt þeir vissu betur.

Nær væri að endurskoða lýðræðið og betri nálgun þar áður en við skoðum ESB.

Ég er sammála Pawel að vanda verður umræðurnar. Það er skiljanlegt að sumum hitni í hamsi þegar fjallað er um mál sem þeim er annt um en samt sem áður verður að viðhafa vönduð vinnubrögð. Ég vil ekki að umræðan fari að snúast um Nýfundnaland enda gagnast það ES aðildarumræðum Íslendinga ekkert. Ég get þó ekki á mér setið að senda inn tengil á opinbera síðu þar sem unnið er úr tölulegum upplýsingum fyrir Kanada. Slóðin fyrir þá sem vilja kynna sér málið er betur er:

http://www.statcan.gc.ca/daily-quotidien/080515/dq080515b-eng.htm

Meðal annars má sjá línurit og gröf og ég klippti nokkrar setningar út og læt þær fylgja með ásamt spurningu til Halls. Hallur eru þetta rangar tölur hjá statcan?

"In terms of GDP per capita, Newfoundland and Labrador has registered the largest turnaround in one decade in Canadian history. In 1997, it was $10,000 below the Canada average, and as recently as 2005 it remained below-average. But in 2007, it jumped to $57,348, over $10,000 above the Canada average of $46,441."

"Newfoundland and Labrador's international exports soared 20% in 2007, the most rapid growth of any province. Between 2002 and 2007, exports doubled to reach $12 billion, as prices rose for Newfoundland and Labrador's energy products and metals."

"Perhaps most significantly, both Newfoundland and Labrador and Saskatchewan have reversed their long-term trend of a declining population. In the last two quarters of 2007, the number of people moving into Newfoundland and Labrador was the highest that it had been in 30 years. At the same time, out-migration slowed, resulting in the population increasing for the first time in 15 years."

Þetta eru vægast sagt furðulegur málatilbúningur hjá Halli og bera saman stöðu Íslands gagnvart ESB við inngöngu NFL í Kanada. Ég bjó á NFL í tvö ár, 1991 til 1993, og hef síðan dvalið þar um lengri og skemmri tíma við verkefni. Ég hef reyndar skrifað um NFL og borið saman við aðstæður Íslendinga og birt á heimasíðu minni. NIðurstaða mín er allt önnur en Halls og aðstæður ekki sambærilegar.
Þessa dagana er ég að kynna mér sjávarútvegsstefnu ESB en ég er á því að ef Íslendingar ná ásættanlegri niðurstöðu í því máli sé rétt að skoða inngöngu í sambandið. Markmið fiskveiðistefnu Íslendinga og ESB sýnast í megindráttum vera þau sömu og síðan þarf að skoða sérstöðu Íslands vel, þ.e.a.s. að staðbundnir stofnar eru einstakir hér en ekki hluti af heildinni.
Varðandi umræðu um lögjafarvald og dómsvald er rétt að benda á að sú umræða er oft á villigötum, samanber fullyrðingar hér að ofan. Þing ESB setur lög á tilteknum sviðum sem ákveðið er í sáttmálum sambandsins. Íslendingar hafa þegar undirgengis 80% af því regluverki og vantar inn ákvæði um t.d. landbúnað og auðlindamál. Hvað varðar dómsvald hefur dómstóll ESB (ekki rugla saman við Evrópudómstólinn sem er aðalega um mannréttindamál) aðeins lögsögu í sameigilegum málum ESB. Þ.e.a.s. að skera úr ágreining sem upp koma varðandi lagasetningu innan sambandsins. Að sjálfsögðu er það ekki það sama og dómsvald viðkomandi ríkja, sem þetta breytir engu um. Hinsvegar geta aðildarríki ekki sett lög sem brjóta í bága við lagasetningu ESB, enda er um yfirþjóðlegt vald að ræða. Eins og á fleiri sviðum enda hafa Íslendingar undirgengist mikið af slíkum alþjóðasamningum. Slíkir samningar geta verið mjög góðir enda er um að ræða að bæta lífsgæði fólks almennt séð.

Einar undirstrikar vel í svari sínu rökþurð sína og áróður. Ég hef verið kallaður ýmsum nöfnum af pólitískum andstæðingum en aldrei rasisti. Þessi málflutningur er Einari einum til skammar.

Til að svara því þó hvort ég óttist að útlendingar muni taka verri ákvarðanir en ég um mín málefni þá er svar mitt einfalt Já. Ég læt ekki nágranna minn taka ákvarðanir fyrir þó svo hann sé hinn besti maður og skynsamur. Það bara einfaldlega þannig að ég tel mig vera hæfastan til að taka ákvarðanir um mitt eigið líf. Sama gildir um Ísland, ég efa það ekki að þingmenn annarra landa geti tekið góðar ákvarðanir en ég tel Íslendinga besta til þess fallna að ákvarða um eigin málefni. Það er þó merkilegt að heyra að Einar vill selja fullveldi og sjálfstæði þjóðarinnar til erlendra herra.

Varðandi dómsvald þá eru dómstólar mjög miklivægir í réttarþróun í öllum réttarríkjum. Sem dæmi má nefna skaðabótarétt en hann er að mestu ólögbundinn og hefur verið mótaður af dómstólum. Ég tel ekki æskilegt að erlendur dómstóll móti réttarhefðir á Íslandi. Vissulega leitum við mikið til norðurlanda og tökum margt upp frá þeim en það gerum það á okkar forsendum og þannig vil ég hafa það.

Til að útskýra fyrir Einari af hverju ég vil hafa löggjafarvald og dómsvald á Íslandi og útiloka allan misskilning hans á því að hér sé um einhvern rasisma að ræða þá er það í stuttu máli vegna þess að ég veit ekki hver þróunin verður í sambandinu næstu ár eða áratugi. Sambandið getur farið úr því að vera vont í að verða verra og hafið í huga að sá sem fer með æðsta löggjafarvald og dómsvald í landinu stjórnar því og framtíð þess.

Málið er bara að enn einu sinni eru and-sinnar að gera úlfalda úr mýflugu. Tökum dæmi með Evrópudómstólinn. Þarf ekkiannað en far á íslenska wiki
http://is.wikipedia.org/wiki/Evr%C3%B3pud%C3%B3mst%C3%B3llinn

Það eru aðalega mál er varða túlkun á Evrópurétti og forúrskurðir sem hann fjallar um :

"Evrópudómstóllinn tekur í forúrskurði sínum eingöngu afstöðu til þess hvernig eigi að túlka það ákvæði ESB-réttarins sem málið snýst um, hann tekur ekki afstöðu til sjálfs málsins heldur lætur dómstólnum sem leitaði eftir forúrskurðinum það eftir að dæma í málinu."

Og eins og Davíð Þór bendir á í mogga http://www.mbl.is/mm/frettir/esb/ees/2009/01/05/fullveldid_misnotad_i_umraedu_um_esb/ að þá er nú þegar sama fyrirkomulag í gegnum EFTA þó það sé ekki formlega bindandi heldur ráðgefandi.

"... sem eru hliðstæða forúrskurða, eru að forminu til aðeins ráðgefandi, þótt raunin sé sú að íslenskir dómstólar hafi í öllum tilvikum farið eftir þeim þegar þeirra hefur verið aflað"

Hvert er vandamálið ? Eg veit það ekki.

Eg held þetta sé bara hið besta mál !

Er það rétt sem ég les hér að menn séu að gera lítið úr því að Íslendingar hafi sjálfstæða dómstóla og löggjafarvald á eigin höndum?

Ómar bendir réttilega á að Evrópudómstólinn túlki einungis Evrópurétt, enda hef ég ekki haldið neinu öðru fram, en við inngöngu missum við ákvörðunarrétt í öllum helstu málaflokkum landsins og þurfum að taka upp gífurlegt regluverk á flestum sviðum. Evrópuréttur verður því ríkjandi á Íslandi. Þar með er búið að binda íslenska dómstóla við túlkun Evrópudómstólsins í öllum helstu málaflokkum þjóðarinnar.

Staðreyndir málsins eru þessar: Við missum æðast löggjafarvald úr hönum okkar og dómsvald til Evrópusambandsins. Þessu geta Evrópusambandssinnarnir ekki mómælt og segja því að þetta sé bara hið besta mál. Af hverju vorum við að berjast fyrir sjálfstæði á sínum tíma? Okkur stóð til boða tveir þingmenn á danska þinginu, hefðum við ekki bara átt að vera þar víst það svona gott að hafa erlenda herra?

Hafið í huga að sá sem fer með æsta löggjafarvald í landinu og dómsvald ræður yfir öllum auðlindum landsins og nýtingu þeirra.

Ein spurning að lokum: Hvað græðum við á því að fara inn í ESB því fórnarkostnaðurinn er gífurlegur og hvað af því sem við fáum innan ESB getum við ekki gert sjálf í dag.

Hallur gerir full of mikið úr veðursæld Nýfundnalands, en vetur þar eru harla kaldir. Það er því af og frá að þetta sé hlýjasta borg Kanada að vetrarlagi. Sá heiður fellur líklega í skaut borginni Viktoríu í Bresku Kólumbíu (sem er á vesturströnd Kanada). Tryggustu heimildir um veðurfar í Kanada má finna hjá Kanadísku veðurstofunni:

http://climate.weatheroffice.ec.gc.ca/climate_normals/index_e.html

Í St. Johns er að meðaltali rúmlega 4 stiga frost í janúar, en rúmlega 4 gráðu hiti í Viktoríu. Ég er ekki viss um hvaðan Hallur hefur sínar tölur, hugsanlega er hann að rugla saman við aðra St. Johns, en borgir og bæi með því nafni má finna víðar.

Þær lexíur sem hann dregur af stjórnmálasögu Nýfundnalands virðast mér byggðar á álíka veikum grunni og veðurfarsupplýsingarnar. Saga Nýfundnalands er mjög ólík sögu Íslands. Þeir voru ekki sjálfstæð þjóð sem tapaði sjálfstæðinu (um sama leiti og íslendingar öðluðust sjálfstæðið). Þeir voru ein af nýlendum Breta í Norður Ameríku, og gengu inn í ríki sem aðrar nýlendur Breta höfðu stofnað nokkrum áratugum áður (1867). Nýfundnalendingum hefur vegnað ágætlega innan Kanada, þó vissulega hafi hrun fiskveiða á Stóra Banka orðið þeim gríðarlega erfiðar.

Það má læra margt af Nýfundnalendingum, t.d. um mikilvægi fiskveiðistjórnunnar (og hvað getur gerst ef henni er ekki sinnt nægilega vel) og um mikilvægi þess að orkuauðlindir séu ekki seldar ódýrt (eins og gerðist í Churchill Falls). Einnig má læra af þeim sitthvað um dugnað og þrautseigju í kreppu, og hvað er hægt að gera til að vinna sig út úr þeim. Sem dæmi má nefna að Brian Tobin sem var fylkisstjóri frá 1996 - 2000 hafði forgöngu um víðtækar breytingar í mennta- og efnahagskerfi fylkisins. Þessar umbætur voru umdeildar, en hafa skilað fylkinu miklu og lögðu grunn að viðsnúningi.

Þegar efnahagur fylkisins hrundi með þorskstofninum þá létti það kreppuna að þeir voru hluti af stærra ríki. Ég veit ekki hvaða lexíu Hallur myndi draga af því, eða hvernig hann myndi tengja þær Evrópu umræðunni.

Hallur leyfir sér að gera það sem okkur er öllum skylt að gera; að lyfta umræðunni
á víðara plan í tíma. Aðild að Evrópusambandinu mundi nefnilega að öllum líkindum hafa áhrif á Íslenskt samfélag í marga áratugi. Það þarf enginn sem les Lissabonsáttmálann að velkjast í vafa um að þar er á ferðinni stjórnarskrá
verðandi stórríkis. Lykilspurningin í öllu þessu samhengi er því hvort Íslendingum
og íslensku samfélagi sé best borgið undir stjórn einstaklinga sem þiggja umboð
sitt frá stórum samfélögum sem hafa ráðandi stöðu í stórríkinu, samfélögum sem er í raun sama hvað um Ísland og þá sem það byggja verður.