Ég vil taka fyllilega undir með Pawel Bartoszek um að ein bezta leiðin til þess að spá fyrir um framtíðarþróun Evrópusambandsins er að skoða þróun þess hingað til. Ef eitthvað hefur einkennt þá þróun til þessa er það sívaxandi félagslegur, efnahagslegur og pólitískur samruni sem hefur skilað sér í því að sífellt meiri völd hafa færst frá ríkjum sambandsins og til stofnana þess sem í flestum tilfellum eru sjálfstæðar gagnvart ríkjunum og stjórnað af herjum embættismanna sem enginn kýs og búa því hvorki við lýðræðislegt aðhald né hafa lýðræðislegt umboð frá einum eða neinum. Þessi völd voru áður stór hluti af fullveldi ríkjanna en eru það ekki lengur. Þessi þróun hefur leitt til gríðarlegrar miðstýringar stofnana Evrópusambandsins á málefnum ríkja þess. Hægrisinnað?

Þessi þróun er í dag komin á það stig að sáralítið vantar upp á að Evrópusambandið verði að einu ríki og það er raunverulegur möguleiki að svo verði innan ekki svo langs tíma. Og að því er stefnt fullum fetum. Leitun er í dag að málaflokki innan ríkja sambandsins sem það hefur ekki meiri eða minni yfirráð yfir. Og þeim fækkar stöðugt. Ef Ísland yrði innlimað í Evrópusambandið yrði það því einungis jaðarhérað innan þessa ríkis sem í vaxandi mæli er farið að kalla Bandaríki Evrópu (United States of Europe) í röðum Evrópusambandssinna.

Taki Stjórnarskrá Evrópusambandsins (einnig kölluð Lissabon-sáttmálinn) endanlega gildi verður sambandið í raun komið með allt það sem einkennir ríki samkvæmt alþjóðlegum skilgreiningum, þ. á m. sameiginleg ytri landamæri, skilgreint landsvæði, þjóðhöfðingja, sjálfstæða utanríkisstefnu, varnarstefnu, hæstarétt, þing, framkvæmdastjórn (ríkisstjórn), gjaldmiðil, dómskerfi, fána, þjóðsöng, þjóðhátíðardag og auðvitað ekki síst sameiginlega stjórnarskrá.

Evrópusambandssinnum er tamt að fullyrða að Ísland einangraðist ef ekki kæmi til innlimunar í Evrópusambandið. Staðreyndin er þó sú að ef af slíkri innlimun yrði væri þvert á móti verið að einangra Ísland innan sambandsins. Við skulum ekki gleyma að Evrópusambandið er tollabandalag og innan þess yrði möguleikar Íslands til að hafa áhrif lítil sem engin vegna þess að mælikvarðinn í þeim efnum er íbúafjöldi landsins. Innan tollabandalagsins ríkir fríverzlun en hins vegar gilda allajafna háir tollar í öllum viðskiptum við aðila utan þess. Því má svo bæta við að hvers kyns verndarstefna í viðskiptum á nú vaxandi fylgi að fagna innan Evrópusambandsins sem svar við alþjóðavæðingunni. Hægrisinnað?

En ástæðan fyrir fríverzluninni innan tollabandalagsins og verðandi stórríkisins Evrópusambandsins hefur þannig í raun ekkert með hægrimennsku að gera. Ekki lengur. Ekki lengur a.m.k. Eins og áður segir er stefnt að því leynt og ljóst að breyta Evrópusambandinu í eitt ríki þar sem ríkjum sambandsins er ætlað að verða að eins konar fylkjum eða héröðum. Sennilega er fátt eðlilegra en að frelsi sé í viðskiptum á milli einstakra hluta ríkja.

Ekki má svo heldur gleyma því að eitt af því sem innlimun í Evrópusambandið hefur í för með sér er að ríki afsala sér rétti sínum til að gera sjálfstæða viðskiptasamninga við önnur ríki og markaðssvæði, þ.m.t. fríverzlunarsamninga. Sá réttur færist til stofnana sambandsins eins og svo fjöldamargt annað. Þannig er Evrópusambandið að þessu leyti í grundvallaratriðum gerólíkt t.a.m. Fríverzlunarbandalagi Evrópu (EFTA) sem Ísland er m.a. aðili að sem gerir aðildarríkjunum kleift að semja saman um fríverzlun þegar það þykir henta en sviptir þau hins vegar ekki frelsi sínu til að semja um fríverzlun sjálfstætt kjósi þau fremur að gera það. Það er hægrisinnað!

Es. Við getum afnumið tolla sjálf einhliða ef við kjósum það. Við getum líka samið um slíkt við önnur lönd og markaðssvæði og höfum gert það með góðum árangri. Við þurfum einfaldlega ekki ólýðræðislegt, yfirþjóðlegt, þunglamalegt, miðstýrt skriffinskubákn til þess.

Þakka Hirti fyrir greinargóðar athugasemdir við pistilinn minn, þó að mér sýnist sem það bil sem milli okkar liggur í Evrópumálum verði seint brúað hér í kommentakerfinu. Enda kannski ekki við því að búast!

Ein af þeim hugmyndum sem Hjörtur veltir upp í lok pistilsins er að Íslendingar geti einhliða afnumið alla tolla sjálfir. Um ágæti þess að gera slíkt verður seint deilt, ungir Sjálfstæðismenn hafa haft þetta á stefnuskrá sinni í fjölda ára. En ÞVÍ MIÐUR þá held ég að eins og þær hugmyndir voru nú óraunhæfar fyrir hálfu ári, þá liggja þær á mörkum pólitísks vísindaskáldskapar nú, og raunar næsta áratug líka. Hvern skyldi undra að frumvarpinu um innflutning á matvælum hafi verið sópað undir teppi út af "brýnni verkefnum". Það dæmi, ásamt gjaldeyrisþvingunum stjórnvalda, sýnir, því miður, þá stefnu sem Íslendingar eru að taka, sjálfir, sjálfstæðir og óþvingaðir.

Þetta gefur sterklega til kynna af raunhæfir hagsmunir islenskra neytenda og fyrirtækja liggi innan Evrópusambandsins þar sem umræddar hugmyndir gætu ekki orðið að veruleika. Fræðilega væri þó hugsanlega hægt að ímynda sér e-a draumafrjálslyndisstjórn sem stæði sig betur, en kalt mat er að líkur á slíkri stjórn eru óverulegar á næstu árum.

Hvort hefur orðið meiri hagvöxtur

1) á Íslandi síðastliðin 10 ár?

eða

2) í ESB síðastliðin 10 ár?

Getur einhver svarað þessu fyrir mig. Takk

Hjörtur, þú ætlar seint að hætta með rangfærslunar. Sérstaklega í garð lisbon sáttmálans, sem er hvorki stjórnarskrá, býr ekki til forsetaembætti (býr eingöngu til forsetaembætti ráðherranefndarinnar, sem verður stofnunin innan ESB í leiðinni). ESB hefur nú þegar ytri landamæri, þessi landamæri eru skilgreind í Schengen samstarfinu, Ísland er nú þegar hluti af þessum landamærum vegna þess að við erum í Schengen samstarfinu.

ESB hefur alltaf haft sameiginlega utanríkisstefnu, enda er sambandið pólitísk og utanríkismál eru pólitísk.

Ennfremur Hjörtur, þú talar um innlimun. Eins og ég skrifaði á mínu bloggi (jonfr.com), þá eru allir þeir andstæðingar sem tala um að ESB innlimi ríki ómarktækir í þessari umræðu. Sérstaklega í ljósi sögunar, þar sem ríki hafa verið innlimuð með hernaðarvaldi. Eins og augljóst má vera, þá stundar ESB ekki innlimun og að halda slíku fram er ekkert minna en lygi.

ESB mun ekki verða eitt ríki, enda engin pólitískur vilji til þess. Hvorki núna eða seinna. Frakkar tala um sig sem frakka, Belgar tala um sig sem Belga og þjóðverjar um sig sem þjóðverja, Danir um sjálfan sig sem dani. Enda eru þetta sjálfstæð ríki innan ESB.

Hjörtur, þú ert hrikalega óheiðarlegur í umræðunni. Þessi óheiðarleiki hefur snarversnað undanfarið, þar sem þú ert hreint og beint farinn að ljúga til um stefnur og málaflokka ESB. Þetta veit ég, vegna þess að ég hef verið að skoða ESB með gagnrýnu hugarfari. Ég hendi ekki gagnrýni þó svo að ég styðji eitthvað, eins og t.d ESB.

Íslendingar geta orðið mótandi í stefnum ESB og ákvarðanartöku. Þó eingöngu ef við göngum í sambandið með því hugarfari.

Viðeigandi tenglar og upplýsingar.
http://europa.eu/lisbon_treaty/index_en.htm
http://europa.eu/pol/agr/index_en.htm
http://europa.eu/institutions/decision-making/index_en.htm

Blogg um ESB (erlent).
http://blog.yellow-stars.com/

Ingvar: Ég varð mjög spenntur að fá að vita svarið við spurningu þinni svo að ég tók saman gögn um þetta.

Á árunum 1997-2006 jókst verg landsframleiðsla Íslands um 113,76% en um 64,09% í þeim 27 ríkjum sem nú tilheyra ESB.

Af þeim ríkjum mundi Ísland vera í 13. sæti hvað hagvöxt varðar, en þau ríki sem skráðu hærri hagvöxt á tímabilinu eru Rúmenía (244%), Eistland, Lettland, Búlgaría, Litháen, Írland, Slóvakía, Tékkland, Ungverjaland, Lúxemborg, Pólland og Spánn(113,77%).

Ég get annars reynt að birta þessi gögn einhvers staðar á síðunni, ef fyrir því er áhugi.

Góð grein og setur frjálsræði, hugmyndir, og raunveruleikann í ágætt ljós.

Hvað varð annars um einkavæðinguna, hvar er fríverslunin, hvar eru öll tækifærin og samstarfið við nýmarkaðsríki á borð við Kína og Indland?
Hvar er tollfrelsið, hvar er hagræðingin í ríkisrekstri, hvar er "fjármálamiðstöðin"?
Hvar eru öll markmiðin um opna hagkerfið Ísland í dag?
Ef enginn getur svarað þessu og vísað er enn og aftur í að sjálfstæði og auðlindir sem hafa verið veðsettar í botn séu mikilvægari en allt annað, þá er lítið eftir í þessum stjórnmálaflokki sem merkt er við með X-D.
ESB er engin allsherjar lausn það vita flestir, en þar a.m.k einhver þróun í átt að opnun og sanngjörnun leikreglum fyrir bæði fyrirtæki og neytendur.
Rétt er sem margir benda á að skrifræði í ESB er gífurlegt, og vald er fjarri kjósendum, en markmiðin virðast skýr, ólíkt því sem er á Íslandi og Bandaríkjum N-Ameríku um þessar mundir.
Hægrisinnað, nei svo sannarlega ekki, en e.t.v mætti spyrja, á "hægri" nokkuð við lengur?
Þurfa menn ekki að aðlagst nýjum veruleika?
Heimurinn er nefnilega ekki lengur hægri - vinstri, svart eða hvítt.
Eitt er samt ljóst, einangrun og heimóttarsótt með þjóðernisrembingi og z-skrifum er ekki leið til framþróunar.

Varðandi hagvöxt síðustu 10 ár þá skulum við spyrja að leikslokum að ári liðnu.
Kannski hrynur allt ESB batteríið eins og sumir spá, en í þrengingum eins og nú ganga yfir þá skilur nefnilega milli feigs og ófeigs.
Við höfum 1-3 ár að meta útkomuna.
Hefjum viðræður um aðild nú, það má alltaf hafna samningi ef nýr raunveruleiki blasir við.

Takk fyrr mig og hafið góðar stundir.

Þú bendir á að "Ein besta leiðin til að spá fyrir framtíðinni er að skoða fortíðina".

Nýfundnaland gekk á sínum tíma inn í Kanada sem 10 fylkið.
Stærð landsins er 405þús m2 og þar búa rúmlega 500 þús manns.
Liggur að atlandshafinu á svipaðri breiddargráðu og ísland.
Þar lifðu menn á þorskveiðum og selveiðum.
Olía fannst undan strönd landsins 1979, þeir eiga vatnsaflsvirkjanir.
...svona frekar líkt íslandi.

Eftir að hafa gengið inn í samband Kanada hefur efnahagur nýfundnalands misst af tekjum af þeim auðlindum sem landinu tilheyra. Auðlindirnar, störfin og tekjurnar streyma framhjá landinu.

Þorskveiðar voru bannaðar undan norð austur af nýfundnalandi og þúsundir útgerðarfélaga lögðu upp laupana.
Raforkan er fer aðallega til Montreal í kanada og til bandaríkjanna.
Atvinnuleysi hefur verið um 15-20%.
Fólksflótti hefur verið frá landinu, íbúafjöldi hefur farið minnkandi (úr 570 þús 1986 í 505þús 2006)
Þeir lentu í deilum við ríkjasamband Kanada um yfirráð yfir olíuauðlindunum og þurftu að ná samningum um hvernig þær gætu notið góðs af þeim og stóðu í baráttu í 16 ár við að ná til sín fullum rétti á nýtingu þeirra.

Sem sagt efnahagurinn ekki alveg eins blómlegur og ef þeir hefðu bara haldið sínu sjálfstæði.

Nýfundnaland tapaði sínum auðlindum og sjálfstæði 1949 með innlimun Canada.

Flýjum ekki eigin óstjórn.

Við svelltum ekki þó komi smá þrengingar.

Hagvöxtur mælir ekki splundraðar fjölskyldur og sorgir barna sem þurfa að sjá eftir foreldrum sínum hlaupandi eftir vinnu um alla Evrópu mánuðum og árum saman o.s.f.

Jóhann Gunnarsson.

Var ekki búinn að sjá þitt góða innlegg þegar ég skrifaði mitt.

Menn eru algerlega að tapa sér í hugarleikfimi trölla við smíði trölla-hræðsluáróðurs.

Svona uppá seinni tíma mannorð hræðsluáróðurssmiðanna ættu þeir kannski að tilla tá á Jörðina og tengja við naglfastan veruleikann.

Það veður mkið skrifað um þessa umræðu seinna hvernig sem fer og stjórnmálafræðinemar sem munu eiga mjög greiðan aðgang að þessum gögnum á netinu munu taka saman orð manna og bera saman við veruleikann, - og munu rekast á að einstakir menn endurtaka skröksögur aftur og aftur og aftur, alveg sama hvað þeim er oft bent á óhrekjanlegar staðreyndir veruleikans og sögunnar.

Það mun vekja margar spurningar hvað slíkum mönnum hefur gengið til og hvaðan slík missjón hefur komið þeim - að blekkja, skrökva og hræða, - augljóslega gegn betri vitund.

Sæll Pawel það er alltaf gaman að lesa greinar eftir þig og þú setur þetta í áhugavert samhengi fyrir okkur sem berjumst fyrir auknu frelsi.

Ég dreg ekki í efa að Ísland muni ganga lengra til hægri í ýmsum málum og málaflokkum við inngöngu í sambandið en ég hef meiri áhyggjur af ákvörðunarrétti okkar á okkar eigin málum. Það var lengi deilt um það hversu mikla löggjöf við tækjum upp frá ESB og tölum allt upp í 80 prósent kastað fram en nú liggur fyrir, eftir fyrirspurn forsætisráðuneytisins til ESB nefndar EFTA, að við tökum upp 6,5 prósent af heildarlöggjöf ESB. Mig langar ekkert rosalega til að taka upp hin 93,5 prósentin án þess að hafa nokkuð um það að segja og ég er ekkert svakalega spenntur fyrir því að Alþingi breytist í færibanda-stimplara á lög frá ESB. Það er óumdeilt að æðsta löggjafarvald færist til Brussel við inngöngu í ESB.

Hvað varðar dómsvald þá verðum við að setja spurningamerki við sjálfstæði dómstóla innan aðildarríkja ESB. Evrópudómstóllinn í Lúxemborg hefur endanlega ákvörðun á túlkun laga frá ESB og dómstólar aðildarríkjanna verða að fylgja þeirri túlkun. Við erum því að framselja bæði æðsta löggjafarvald og dómsvald til Evrópu.

Ég trúi því ekki að nokkur hægrimaður sé til búinn að fórna æðsta löggjafarvaldi og dómsvaldi til ESB til að fá fram nokkrar tilslakanir í örfáum málaflokkum. Ég læt mig frekar hafa það að láta tollverði gramsa í pokanum mínum við heimkomu á keflavíkurflugvelli.

Verðu við ekki líka að líta til þess að Evrópusambandið getur færst töluvert til vinstri og þá erum við tilneydd til að taka upp alla slíka vitleysu hvort sem okkur líkar það betur eða verr?

Sjávarútvegur og samningar um hann skipta engu máli ef við höfum ekki löggjafarvald á Íslandi í málaflokknum. Þeir sem fara með æðstalöggjafarvald í landinu stjórna um leið auðlindum þess. Auk þess mun innganga í ESB færa ákvörðunartöku lengra frá fólki og slík þróun er að mér finnst ekki æskileg.

Á mínu heimili teljum við það heillavænlegra að stjórna okkur sjálf en að láta nágrannann segja okkur fyrir verkum.

Með bestu kveðju Villi

Því má bæta við að það væri enn verra komið fyrir Alþingi en að verða færibanda-stimplari fyrir lög frá Evrópusambandinu þar sem lög sambandsins taka gildi innan ríkja þess sjálfkrafa um leið og þau hafa verið afgreidd á vettvangi stofnana þess. Þetta er t.d. í grundvallaratriðum ólíkt EES-samningnum þar sem Alþingi þarf í tilfelli okkar Íslendinga að innleiða sérstaklega lagagerðir frá Evrópusambandinu áður en þær taka gildi hér á landi.

Annars þar sem rætt var um Lissabon-sáttmálann (Stjórnarskrá Evrópusambandsins) svokallaðan hér að ofan þá væri fróðlegt að kanna hvað forystumenn innan Evrópusambandsins hafa sagt um það fyrirbæri. Skoðum fyrst hvað nokkrir þeirra hafa sagt um fyrri útgáfu sáttmálans:

"The EU Constitution is the birth certificate of the United States of Europe."
Hans Martin Bury, German Minister for Europe - Die Welt, 25th February 2005.

"The Constitution is the capstone of a European Federal State. "
Guy Verhofstadt, Belgian Prime Minister, Financial Times, 21st June 2004

"The European Union is a state under construction."
Elmar Brok, Chairman of the European Parliament’s Committee on Foreign Affairs

“We are witnessing the last remnants of national politics.”
Miguel Angel Moratinos, Spanish foreign minister - speech, 1st March 2005

"We will undoubtedly see European embassies in the world, not ones from each country, with European diplomats and a European foreign service"
"We will see Europe with a single voice in security matters. We will have a single European voice within NATO"
Jose Zapatero, Spanish Prime Minister - radio interview, 17th February 2005

"A full-time president of the European Council would be the most powerful politician of Europe, but will not be elected by the people or be accountable to a democratic body meeting in public. How is this going to bring Europe closer to its citizens?"
Gijs de Vries - Dutch representative on the EU Convention

"Creating a single European state bound by one European Constitution is the decisive task of our time."
Joschka Fischer, former German foreign minister - The Daily Telegraph, 27th December 1998

“We already have a federation. The 11, soon to be 12, member States adopting the euro have already given up part of their sovereignty, monetary sovereignty, and formed a monetary union, and that is the first step towards a federation.”
German Foreign Minister Joschka Fischer, Financial Times, July 7, 2000.

“We must now face the difficult task of moving towards a single economy, a single political entity .. For the first time since the fall of the Roman Empire we have the opportunity to unite Europe.”
EU Commission President Romano Prodi, European Parliament, October 13, 1999.

“Federalism might make eurosceptics laugh but, with the creation of the euro,the halfway stage would be reached. Four key organisms would have a federal or quasi-federal status: the Central Bank, the Court of Justice, the Commission and the Parliament. Only one institution is missing: a federal government.”
M. Jacques Lang, Foreign Affairs Spokesman, French National Assembly, The Guardian, London, July 22, 1997.

“In Maastricht we laid the foundation-stone for the completion of the European Union. The European Union Treaty introduces a new and decisive stage in the process of European union, which within a few years will lead to the creation of what the founding fathers dreamed of after the last war: the United States of Europe.”
German Chancellor Helmut Kohl, April 1992.

“There is no example in history of a lasting monetary union that was not linked to one State.”
Otmar Issing, Chief Economist, German Bundesbank, 1991.

"We know that nine out of 10 people will not have read the Constitution and will vote on the basis of what politicians and journalists say. More than that, if the answer is No, the vote will probably have to be done again, because it absolutely has to be Yes. "
Jean-Luc Dehaene, Former Belgian Prime Minister and Vice-President of the EU Convention, Irish Times, 2nd June 2004

"Our continent has seen successive attempts at unifying it: Caesar, Charlemagne and Napoleon, among others. The aim has been to unify it by force of arms, by the sword. We for our part seek to unify it by the pen. Will the pen succeed where the sword has finally failed? "
Valery Giscard d'Estaing, president of the EU Convention, speech in Aachen accepting the Charlemagne Prize for European integration, 29th May 2003

---

Og skoðum nú hvað sagt hefur verið um seinni útgáfuna, Lissabon-sáttmálann:

"In terms of content, the proposals remain largely unchanged, they are simply presented in a different way... The reason is that the new text could not look too much like the constitutional treaty."
Valéry Giscard d’Estaing, former French President and Chairman of the Convention which drew up the EU Constitution, addressing the Constitutional Affairs Committee in the European Parliament, 17th July 2007

"As for the changes now proposed to be made to the constitutional treaty, most are presentational changes that have no practical effect. They have simply been designed to enable certain heads of government to sell to their people the idea of ratification by parliamentary action rather than by referendum." — Dr Garret FitzGerald, former Irish Taoiseach, Irish Times, 30 June 2007

"If we needed a referendum we would have one. But I think most people recognise that there is not a fundamental change taking place as a result of this amended treaty." — Gordon Brown, The UK Prime Minister, interviewed by the BBC, 24th September 2007

"The good thing is that all the symbolic elements are gone, and that which really matters – the core – is left."
Anders Fogh Rasmussen, Prime Minister of Denmark, in Jyllands-Posten, 25th June 2007

"They haven't changed the substance - 90 per cent of it is still there."
Bertie Ahern, Irish Prime Minister, Irish Independent, 24th June 2007

"The substance of the constitution is preserved. That is a fact."
Angela Merkel, German Chancellor, speech to the European Parliament, 27th June 2007

"There’s nothing from the original institutional package that has been changed."
Astrid Thors, Finnish Europe Minister, TV-Nytt, 23rd June 2007

"For Austria it was important to keep the essence, to keep the institutional side of it intact, and also to keep the Charter of Fundamental Rights. This is the essence, and we were able to safeguard that."
Ursula Plassnik, Autrian Foreign Minister, BBC 10 o'clock news, 7th September 2007

"A great part of the content of the European Constitution is captured in the new treaties."
José Zapatero, Spanish Prime Minister, El Pais, 23rd June 2007

"The good thing about not calling it a Constitution is that no one can ask for a referendum on it."
Giuliano Amato, former Italian Prime Minister and Vice-Chairman of the Convention which drew up the Constitution, speech to the London School of Economics, 20th February 2007

---

M.ö.o. er svo sannarlega um stjórnarskrá að ræða sem verður grundvallarlöggjöf innan Evrópusambandsins og samkvæmt ákvæðum hennar sjálfrar æðri allri annarri löggjöf innan sambandsins. Lissabon-sáttmálinn er í raun nákvæmlega sama plaggið sem kallað hefur verið annað og meðhöndlað aðeins öðruvísi til þess eins að blekkja almenning. Þetta er ekkert flókið. Það er hægt að kalla hlutina hvað sem er en það breytir ekki sjálfkrafa eðli þeirra.

Hjörtur J, quote mining er afskaplega óheiðarlegt. Enda kemur í ljós þegar ég keyri þessar tilvitnanir í gegnum google að þær er eingöngu að finna á vefjum til tilheyra andstæðingum ESB. Þar er ekki getið heimilda, ekkert frekar en þú gerir hérna. Ég gæti þó fundið vefin sem þú afritar umræddan texta frá, en segir ekkert um hvaðan þú fékkst þennan texta. Afskaplega óheiðarlegt.

Um quote mining.
http://en.wikipedia.org/wiki/Quote_mining

Vilhjálmur, Íslendingar eru búnir að taka upp miklu meira af lögum og tilskipunum ESB heldur en andstæðingar ESB láta í ljós. Þessi lög koma í þessu hérna formum, "regulations, directives and decisions". Hluti þessa löggjafavalds er í Brussle. Ég verð að benda á að þetta er ekki mikil breyting frá þeirri stöðu sem er uppi í dag. Íslendingar verða samkvæmt EES samningum að taka upp lög og reglugerðir ESB þegar þau eru sett. Með inngöngu Íslands í ESB, þá mundum við einfaldlega klára það ferli sem hófst með EES samningum og taka upp restina af lögum ESB, það er víst ekki mikið eftir. Það sem einnig breytist við inngöngu í ESB er að Íslendingar fengju að segja eitthvað um þessi lög og reglugerðir sem ESB setur. Í dag er staðan þannig að Íslendingar hafa takmörkuð áhrif á þessar lagasetningar. Við höfum einhver lítil réttindi í gegnum EES samningin til þess að hafa áhrif á þessi lög, en þau eru hverfandi skilst mér (ég þarf þó ekki að hafa rétt fyrir mér í þessu máli).

Ég bendi einnig á að það er Alþingi Íslendinga sem þarf að setja meirihlutan af þessum lögum eins og núna. Eitthvað af þessum lögum ganga sjálfkrafa í gildi í gengum ESB samningin. Íslendingar geta haft áhrif á lagasetningar í gegnum þau ráð og nefndir sem við komust í með inngöngu í ESB. Einnig sem við fáum þingmenn á evrópuþingið (þing ESB). Þannig að Íslendingar eru langt frá því að vera valdalausir þegar það kemur að lögum og reglum ESB.

Um lög ESB.
http://ec.europa.eu/community_law/index_en.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/Law_of_the_European_Union

Sjávarútvegurinn mun ennþá verða í höndum Íslendinga (veiðar), kvóta verður úthlutað hingað til lands samkvæmt Íslenskri ráðgjöf og samkvæmt hugmyndum Íslenska ráðherrans sem sér um þennan málaflokk hjá ESB.

Greinarhöfundur þessarar blogfærslu kemur með alhæfingar þess efnis að við hefðum það miklu betra ef við værum í ESB. Hann kemur með engin áþreifanleg dæmi önnur en að tollur muni hverfa og þá muni vöruverð lækka hér á landi.

En yrði þetta svo? Er ekki mun líklegra að vegna fákeppnis og jafnvel einokunar hér á landi, að söluaðilar myndu hreinlega hirða ávinningin af afnámi tolla og hækka hjá sér álagninguna??

Tökum sem dæmi lækkun virðisaukaskatta á matvæli vorið 2007. Sá ávinningur fyrir neytendur var ekki langvinnur. Hann fór á endanum í vasa söluaðila.
Ég sannfærður að slíkt hið sama gerist við inngöngu í ESB. Þori meira að segja að veðja upp á það.

NEYTENDUR HÉR Á LANDI MUNU ALDREI NJÓTA ÁVINNINGS AF AFNÁMI TOLLA VIÐ INNGÖNGU Í ESB VEGNA FÁKEPPNI HÉR Á LANDI OG LANDFRÆÐILEGRAR EINANGRUNAR LANDSINS.

Ps. Ég er orðinn svolítið þreyttur á klisjum ESB-sinna eins og Jóns Frímanns í garð manna eins og Hjartar J. þess efnis að ef fólk eins og Hjörtur er með efasemdir um ESB, þá er það afgreitt með því að það sé með rangfærslur, sé ómálefnalegt, og séu almennt ómarktækir í umræður um ESB.
Þetta er einfaldlega rangt. Hjörtur J. og aðrir hafa fullan rétt til þess að koma með sínar athugasemdir og efasemdir um ESB.

Þetta er farið að minna mig svolítið á það þegar enginn mátti gagnrýna útrásarvíkinga og auðmenn hér á landi fyrir svona tveimur árum síðan. Það þótti mjög ófint og ómálefnalegt. Slíkir gagnrýnendur voru afgreiddur með þeim orðum að þeir væru öfundssjúkir lúserar sem hefðu ekki vit á fjármálum og viðskiptum.
Nú í dag má hinsvegar ekki gagnrýna ESB eða hafa efasemdir um það. Það fólk sem gerir slík er kallað ómálefnalegt, ómarktækt og að það sé með rangfærslur.

Björn Jónasson.

Góður púnktur. Kannast við þetta.

Einn útgangspunktur í röksemdarfærslu minni hér að ofan var sá að tollfrelsi væri af hinu góða. Þetta gagnrýnir Björn Jónasson á þeim forsendum að við íslenskar aðstæður mundi slíkt tollfrelsi ekki skila sér til neytenda sökum fákeppni.

Við ættum ekki gefa andstæðingum fríverslunar það að frjáls viðskipti séu ekki af hinu góða bara vegna þess að gráðugir kaupmenn "hirði afganginn". Þetta eru nefnilega ekki aðeins rök gegn ESB heldur rök lækkun og afnámi tolla almennt.

Ef raunin er sú eitthvað hindri eðlilega samkeppni í smásölu á Íslandi þá er það vandamál sem þarf að taka á. Varast ætti að nota ein samfélagsleg mein, fákeppni, til rökstyðja önnur, verndartolla.

Ég er ekki á móti afnámi tolla né gegn viðskiptafrelsi. Því miður er það bara svo að vegna fákeppni hér á landi skila slíkar ráðstafanir sér ekki til neytenda hér á landi.

Svo er það annað sem enginn virðist hafa hugasað út í. Og það er að við inngöngu í ESB og þar með afnámi tolla og vörugjalda hér á landi, þá þarf ríkið nýja tekjustofna. Og hverjir haldið þið að þeir verði? Ta, ta, ta! HÆKKUN SKATTA!
Það má allt eins búist við því að hækka þurfi tekjuskatta hér að landi við inngöngu í ESB samfara afnámi tolla og vörugjalda. Þar að auki gætum við séð fram á nýja skatta, t.d. grænna skatta á rafmagn, vatn og hita, og umbúðir og guð má vita hvað.
Nettóáhrfin fyrir almenning gætu því orðið engin við inngöngu í ESB. Spennandi, ekki satt!??!?

Vilhjálmur Andri Kjartansson:
Þessi 6,5% tala er ótrúlega fyndin. Í mogganum s.l. sunnudag, þá var fjallað um hversu mikið af lögum/reglum hefðu verið tekin upp á Íslandi. Frægt er að Halldór Ásgrímsson sagði að við hefðum tekið upp 80% af reglum/tilskipunum ESB. Það var að vissu leyti rétt, en þó ekki alveg. Við höfðum vissulega tekið upp gildandi reglur/tilskipanir í 80% málaflokka í ESB, en eitthvað meira magn var víst af efni í þeim flokkum sem við höfðum ekki tekið upp. 80% var því líklega eitthvað ofmat.

En svo kom brandarinn. ESB andstæðingurin Davíð Oddson kom með svar við þessari tölu Halldórs og sagði að við hefðum einungis tekið upp 6,5% af reglum/tilskipunum. Það furðurlega var að þessi tala var líka rétt. Enda hafði Davíð tekið til allar útgefnar reglur/tilskipanir, óháð því hvort þær væru orðnar úreldar, felldar úr gildi eða endurbættar. Það væri auðvitað mjög skrítið að ætla að fara að taka upp úreldar og niðurfelldar tilskipanir, en þetta sýnir hins vegar hvernig hægt er að nota tölfræði til að styðja sinn málstað.

Það er því algjör brandari sem hlýtur að hjálpa Dabba að hlæja sig í svefn á hverju kvöldi að menn skuli enn velta því fyrir sér hvernig það verði nú að innleiða þessi 93,5% sem eftir standa :)

Það má líka minna á að það getur verið ansi villandi að setjast niður og telja lög. Samkvæmt þeirri aðferðarfræði eru heildarlög um fjármálamarkaði svo dæmi sé tekið "jafngild" lögum um það hvernig eigi að pakka tómötum. Við hefðum samkvæmt reynslu undanfarinna ára trúlega þurft að taka upp fyrrnefndu lögin en ekki þau síðarnefndu, þ.e. 50% hlutfall. En augljóst væri hve ólíkt vægi svona laga er og að sama skapi hve lítið svona "stykkjatalning" án þess að skoða innihaldið segir manni.

Hér er galin hugmynd:

Afnemum innlenda tolla einhliða. Þá ættum við að njóta hins goðsagnakennda evrópska matarverðs, því eins og við vitum öll kostar kíló af nautahakki það sama á Spáni, í Danmörku og í Búlgaríu.

Eitt atriði, Pawel:

Segjum sem svo að við múrum okkur inni með hinum 27 ESB héruðunum. Værum við þá ekki að útiloka öll önnur lönd en ESB sem viðskiptafélaga án beinnar aðkomu Brussla?

ESB er að vísu stærsta hagkerfi í heimi, ef það er mælt eins og eitt ríki (sem mér finnst reyndar dálítið óhugnanlegt), en það er "bara" 30% af vergri heimsframleiðslu.
BRIC-löndin, svo dæmi sé tekið, eru með mun meiri hagvöxt en hið alltumlykjandi ESB, sem þýðir að hlutdeild þess í heimsframleiðslu á eftir að minnka eftir því sem fram líða stundir.

Hlekkjum okkur ekki við akkeri, þó það bjóði upp á stöðugleika

P.S.

Pawel: Áhugavert að sjá hvaða lönd stóðu sig betur en Ísland. 9 þessara landa voru loksins að byrja uppbyggingu eftir seinni heimsstyrjöldina, þar sem Sovétríkin höfðu mergsogið þau allar götur frá því að þau féllu á áhrifasvið þeirra. Flest þessara ríkja sluppu hins vegar undan þeim um það leyti sem múrinn féll og una sér miklu betur sem héruð í Evrópusambandinu en Sovétríkjunum, þar sem ESB er að öllum líkindum betri herra en CCCP

Best er þó að vera sinn eigin herra

Einar Solheim
Þessi 6,5 prósent tala er ekki dregin upp úr kollinum á Davíð Oddsyni og það er að engu leiti rétt að við höfum tekið upp 80 prósent af reglum ESB eins og Halldór hélt fram. Nú veit ég ekki hvað málaflokkarnir eru margir eða hversu ýtarleg flokkun er á málum innan ESB en gefum okkar að þeir séu tíu. Ætlar þú virkilega að halda því fram að Ísland hafi tekið upp 80 prósent af regluverki ESB ef við tökum upp eina lagagrein úr 8 af 10 málaflokkum. Þessi málflutningur er barnalegur og til þess fallinn að slá ryki í augu fólks.

Það kom út skýrsla fyrir alls ekki svo löngu síðan þar sem fram kemur að um 17 prósent laga sem árlega eru samþykkt á Alþingi koma frá ESB í gegnum EES samninginn og hafa ber í huga að Alþingi samþykkir töluvert minna af lögum en ESB gerir árlega. Ef Alþingi samþykkir færri lög á ári en ESB og heildarhlutfall laga sem árlega eru samþykkt á Íslandi og koma frá ESB er rúm 17 prósent, hvernig í ósköpunum fær fólk út þessi 80 prósent?

Í Bretlandi var gerð könnun fyrir breska þingið um það hversu mikið af löggjöf þar í landi kemur álega frá ESB og niðurstaðan var á rúmlega 70 prósent. Nú er breska þingið nokkuð duglegra en það íslenska að setja lög svo hversu mikið heldur þú að við eigum eftir að taka upp og hversu mikið hlutfall heldur þú að það verði af árlegri lagasetningu ef við göngum inn í ESB. Ef þú ætlar að vefengja þessa 6,5 prósent tölu þarftu að vefengja niðurstöðu evrópunefndar EFTA.

Þegar allt kemur til alls snýst þetta mál um frelsi og ein birtingarmynd þess er sjálfstæði. Það frelsi verður ekki ræktað innan Evrópusambandsins heldur drepið.

Þess utan, varðandi tilvitnanirnar sem ég birti hér að ofan þá er ljóst að þeim fylgja í flestum tilfellum fullgildar skírskotanir til heimilda. En það er kannski ekki við því að búast að þeir sem ekki vilja sjá sjái :)

Jú, þetta er svona með þessi 6.5% (veit ekki hvort Davíð kom að þeirri tölfræði - en eigi yrði eg hissa þó svo væri)

Eg skoðaði þetta um daginn. Hlægilegt bull. Það er bara tekið hvert einasta snifsi, minnir mig, sem sett hefur verið á blað í evrópu og sett í einn pott. Svona speki er ekki nálægt því að komast á umræðugrundvöll. Bara einhver þvæla.

Það er reyndar dálítið áberandi við and-sinna að þeir koma með hverja tröllasöguna af annari, svo á stundum er líkast því að maður sé alltí einu farinn að lesa Fornaldarsögur Norðurlanda - slíkar eru lýsingarnar og ólíkindin, og nánast aldrei er vísað til neinna heimilda viðvíkjandi tröllasögunum (skiljanlega náttúrulega) Menn drita fram tölfræði sem þeim dettur í hug bara um leið og sú og sú tröllasagan er skálduð upp o.s.frv. Allt eftir þessu.

Staðreyndin er sú að and-sinnar eru að verða sér til stórskammar í umræðunni.

Jón Frímann

Ég sá ekki svar þitt sem var beint til mín og skal hér með reyna að svara þér með sem bestum hætti.

Þú ferð mjög lauslega með staðreyndir og lætur í veðri vaka að Íslendingar séu búnir að taka nánast allt upp og slærð þér svo upp með því að segja okkur hvað lög sambandsins eru kölluð á ensku. Þetta er ódýr málflutningur og eins og ég benti Einari á, til þess fallinn að slá ryki í augu fólks.

Staðreyndin er sú að við tökum upp lög frá ESB í gegnum EES samninginn þ.e. sú löggjöf sem snýr að EES samningnum er okkur skylt að taka upp annað ekki. Vissulega höfum við að einhverju leiti framselt lagasetningarvald til Brussel í dag þ.e. í þeim málaflokkum sem lúta að EES samningnum, hafa ber þó í huga að Alþingi þarf að samþykkja öll lög sem koma vegna EES í dag. Við inngöngu þarf Alþingi ekki að samþykkja nein lög því þau taka gildi án okkar samþykkis og það er mikill munur á því að vera búin að taka upp 6,5 prósent af heildarlöggjöf ESB og að þurfa að taka allt lagasafnið þeirra inn. Hvað varðar áhrif okkar innan ESB þá er það rétt hjá þér við fáum þingmenn en ég sé að þú kýst að segja ekki hversu marga, merkilegt. Fyrir þá sem ekki vita munum við líklega fá fimm þingmenn af 800. Atkvæðavægi okkar verður því 0,625 prósent.

Auðlindir verða í höndum þeirra sem fara með æðsta lagasetningarvald í landinu og það er ekkert flóknara en það.

Mig langar að biðja þá sem eru ekki sammála mér eða öðrum sem höfum efasemdir um sambandið að reyna í það minnsta að rökstyðja mál sitt. Ómar og fleiri eiga það til að slá því föstu að allir sem eru þeim ósammála séu með tröllasögur og fari jafnvel með lygar.

Ég vil benda þeim sem lesa þessa síðu á að enginn þeira sem saka mig eða aðra um slíkt hafa komið fram með haldbær rök máli sínu til stuðnings. Er því ekki nokkuð ljóst að málefnalega umræðan virðist að mestu vera hjá þeim sem hafa efasemdir um aðild Íslands að ESB.

Punkturinn þinn, Gunnar Dofri, um einhliða afnám tolla kemur beint að lykilspurningunum í pistlinum mínum: Hverjar eru raunverulegar hættur og raunverulegir kostir ef til inngöngu kemur og ef til hennar kemur ekki? Og hvað af þessu er einungis fræðilegt?

Sá fræðilegi möguleiki að afnema einhliða alla tolla er vissulega til staðar, en því miður hann ekki raunverulegur. Ekki eins og sakir standa nú, og ekki á næstu árum. Hvaða stjórnmálamaður mun ótilneyddur stugga við hagsmunum bænda og annarra framleiðslugreina á þessum tímum? Varla nokkur.

MItt mat er að án þess aðhalds sem fylgir aðildarumsókn munu íslenskir stjórnmálamenn velja þá leið út úr kreppunni sem er þægilegust fyrir þá, pólitískt séð. Það er leið hafta, sérhagsmunagæslu og eignatilfærslu til þeirra sem mest hafa sig frammi hverju sinni. Ég byggi þessa spá á því hvernig a) íslensk stjórnvöld hafi hingað til unnið sig út úr kreppum, b) hver fyrstu skref hinnar meintu frjálslyndu ríkisstjórnar okkar hafa verið.

Menn verða alvarlega að fara hugleiða hvað þeim gengur til sem ausa inn hræðasluáróðri um allt sem „fræðilega hræðilegt“ gæti komið úr samningum við ESB og/eða gerst þar - en vilja svo ekki fyrir nokkra mun að við komumst að því með samningaviðræðum við ESB. - Þeir berjast með kjafti og kló gegn því að við fáum að vita hvað ESB samningur myndi færa okkur. - Það geta ekki veri annað en annarleg sjónarmið bak við slíka baráttu. Ef þeir teldu okkur fá óásættanlegan samning hræddust þeir ekki að við kæmumst að því.

Þessir Heimssýnar-menn sem kenna samtök sín við það sjónarhorn breta sem sakna heimsveldisiins að Bretar eigi fermur að horfa til uppbyggingar og viðskipta innan Breska Samveldisins en til Evrópu og ESB, fara þvílíkum hamförum í hræðsluáróðri sínum að það hlýtur að verða rannsóknarefni eitt og sér hvernig annars skynsamir menn hafa fengist til að tröllast svo á raunveruleikanum og sannleikanum sem þessir menn gera. - Hér eru augljós dæmi um það sem sanna sjálf inngangsorð greinarhöfundar um hræðalsuáróðurinn „fræðilega hræðilegt“.

Meðal Breskra ESB-andstæðinga merkir „að hrofa til heimsins“ að leggja áherslu á Breska Samveldið í stað Evrópu.

Breska Samveldið er samtök nær 60 ríkja víða um heim sem flest voru eitt sinn nýlendur Breta. Samveldishagsmunir sumra Breskra fyrirtækja og félaga er gríðlega miklir auk þess sem sumir sakna heimsveldisins sem Samveldið vottar um. Þessir hagsmunir eru svo miklir að þeir koma sér upp þingmönnum á Evrópuþinginu eins og nefndum Daniel Hannan sem hefur setið á þingi ESB í 15 ár bara til að berjast gegn ESB og fyrir Samveldishagsmunum Breta.
Hann lagði það t.d. til að Bretar gengju úr ESB og aftur Í EFTA og gat þess sem mikilvægustu rök að þanngi gætu Bretar betur byggt undir Breska Samveldið.

- Svo kópera menn á íslandi málflutnig Bresku heimsveldissinnana. - ANnað dæmi um það er „lýðræðishallinn“ sem liggur frá stórþjóðinum til smáþjóðanna. Þ.e. Smáþjóðirnar hafa margfalt vald í ESB umfram íbúafjölda og Bresku heimsveldissinnarnir kvarta yfir því - og það kópera „Heimssýnarmenn“, eins og það væri vandamál fyrir Ísland að hallaði til smáþjóðanna á kostnað stórþjóðanna?

Að öðru leiti byggja ákvörðunartökuferlar Í ESB á hugmyndum um „samstöðulýðræði“ þ.e. að ekki séu teknar ákvarðanir gegn eindregnum vilja neins aðila.

Daniel Hannan hefur í 15 ár bent á Ísland til sönnunar um hve gott sé að vera utan ESB - hann er að vonum svektur nú og auðvitað er honum nú strítt á Evrópuþinginu. Reyndar finnst mér merkilegt ef aðeins 3 þingmenn hafi potað í hann og spurt um Íslandið hans nú?

Helgi, þú værir góður í Evrópusambandinu. Óþol þitt gagnvart þeim sem hafa aðrar skoðanir en þú leynir sér ekki. Það er ekki sjálfkrafa hræðsluáróður sem ekki er í samræmi við þínar hugmyndir um lífið og tilveruna eins og þú virðist halda.

---

Þessi setning þín er annars alveg sérstaklega óborganleg:

"Að öðru leiti byggja ákvörðunartökuferlar Í ESB á hugmyndum um „samstöðulýðræði“ þ.e. að ekki séu teknar ákvarðanir gegn eindregnum vilja neins aðila."

Ef þetta væri nú satt, hvers vegna hefur þá neitunarvald einstakra ríkja Evrópusambandsins verið afnumið í stórum stíl á undanförnum árum og áætlanir um ennfrekari niðurskurð í þeim efnum?

Ef allir verða að vera sammála um þær ákvarðanir sem teknar eru, hvers vegna þarf þá að afnema þá reglu í sífellt meira mæli að allir verði að vera sammála um hlutina? Hversu eindregnir þurfa menn eiginlega að vera?? :)

Hjörtur eftir sem áður byggir allt ákvörðunartökukerfi ESB á hugmyndum um „samstöðulýðræði“, og þá ekki bara lokaákvarðanir heldur allt ferlið með öllum skrefum þess og stofnanabyggingu og hlutverkum þeirra í ferlinu.

Þessvegna er það t.d. ekki hlutverk sömu valdastofnunar að taka ákvarðanir og að forma og skapa tillögur - og þar á milli er langt samráðsferli við fjölmarga aðila. - Seinlegt en hefur sinn tilgang, þ.e. samstöðulýðræði.

Evrópusambandið væri ekki mikið samband ef allir aðilar þess fengju undanþágur frá hinu og þessu. Evrópusambandið byggir á sameiginlegri löggjöf og samþættingu á sem flestum sviðum. Hverju þarf Helgi að komast að í samningaviðræðum við sambandið sem hann veit ekki nú þegar eða getur vitað með því að lesa sig um? Af hverju ef málflutningur minn ( og ég vil taka það fram að ég er ekki í Heimsýn og aldrei mætt á fund með þeim) er bara hræðsluáróður getur Helgi ekki hrakið eina fullyrðingu?

Ég ætla hins vegar að hrekja hans fullyrðingu um ákvörðunarferlið. Bretar reyndu að koma í veg fyrir svo kallað kvótahopp og settu strangari lög um veiðar í breskri lögsögu. Hér voru Bretar að verja eigin hagsmuni sem þeim fanst gengið á og hvað gerir Evrópudómstólinn? Hann dæmir bresku lögin of ströng og í bága við reglur sambandsins. Bretar voru svo neyddir til að taka upp mikli slakari reglur og sitja nú uppi með kvótahoppið. Ég skora á Helga að kynna sér aðdraganda nýju laganna sem Bretar þurftu að taka upp en þar sést greinilega að samráð við Breta var á því stigi að Evrópusambandið sagði hvernig það vildi hafa reglurnar og þannig urðuð þær, þetta var svo kallað samstarf því Bretar fengu að sitja með á fundum.

Ég skora á alla þá sem eru fylgjandi sambandinu að hætta að hrópa hræðsluáróður og reyna að rökstyðja sitt mál. Það liggur í augum uppi að ef málstaður minn eða annarra sem efast um ágæti sambandsins fyrir Ísland er svo slæmur sem sagt er að þá ætti að vera lítið mál að hrekja hann. Það hefur hins vegar engum ESB sinnanum tekist enda enginn þeirra reynt.

Staðreyndin er einfaldlega sú að ef aðeins væru teknar ákvarðanir á vettvangi Evrópusambandsins sem allir væru sáttir við þyrfti ekki að afnema neitunarvald (þ.e. einróma samþykki) einstarka ríkja sambandsins í sífellt meira mæli. Hver væri þá tilgangurinn með því? Enginn.

Es. Er þetta "samstöðulýðræði" þitt eitthvað skylt "samræðustjórnmálunum" ykkar í Samfylkingunni?

Þrjú dæmi um hræðsluáróður og lygar sem eiga sér enga stoð í raunveruleikanum en er samt ítrekað haldið á lofti:

1. Spánverjar munu koma og ryksuga upp allan fiskinn okkar.
2. Íslendingar munu þurfa að gegna herskyldu í sameiginlegum her ESB.
3. Íslendingar munu missa yfirráð yfir öðrum auðlindum t.d. jarðvarma og hugsanlegri olíu á Drekasvæðinu.

Pawel, þó við séum ekki sammála um Evrópumálin deilum við miklum efasemdum, vantrausti og fæð á pópúlistapólitíkusum, lífseigustu og banvænustu útgáfu stjórnmálamanna norðan Suðurpólsins.

Þrátt fyrir alla þessa óánægju á þessu fólki er ég ekki tilbúinn að ganga inn í Evrópusambandið af því að pólitíkusarnir okkar eru væsklar. Það væri eins og að lækna sjúkdóminn en drepa sjúklinginn. Ef allt sem við þurfum er bein í nefið þurfum við ekki að gera annað en taka höndum saman og moka núverandi valdhöfum út og setja í þeirra stað fólk sem er tilbúið að ráðast á rót vandans (Hayek) en ekki bara lina þjáningarnar en með því skapa meiri vanda (Keynes)

Þetta er líka spurning um prinsipp. Ég er í einfaldlega á móti tollamúrum og landbúnaðarstyrkjum, þar sem þeir bjaga markaðinn til að vernda örfáa aðila, en almenningur líður fyrir það, svo ekki sé minnst t.d. á þróunarlönd, sem haldið er utan við sameiginlega markaðinn með tollum og niðurgreiðslum. Rúmlega helmingur af heildarútgjöldum ESB rennur í beina framleiðslustyrki í landbúnaði, en aðeins 4,4% vinnuafla sambandsins stundar landbúnað. Fyrirbæri sem þetta er ekki af hinu góða.

Baldur: Geturðu sannað það? Verður óbreytt ástand í orkumálum næstu 50, 100 eða 200 árin innan Evrópusambandsins?

Vilhjálmur Andri:
Þú dregur í efa sögu mína um 6,5%. Ég vil þá bara benda þér á eftirfarandi texta úr Morgunblaðinu mánudaginn sl. "Í svari Davíðs Oddssonar við fyrirspurn á
Alþingi árið 2005 kom fram að ef miðað væri við allar tilskipanir, reglugerðir og ákvarðanir ESB hefðu um 6,5% af heildarfjölda ESB-gerða (tilskipanir, reglugerðir, ákvarðanir, tilmæli, álit) verið teknar inn í EES-samninginn á ímabilinu frá 1994-2004. Í svarinu er bent á að um sé að ræða heildarfjölda gerða, þ.m.t. gerðir sem hafa verið felldar brott eða eingöngu haft tímabundið gildi.

Þessi 6,5% er þess vegna hluti af hlægilegum áróðri ESB sinna sem nota hvað rök sem er í trausti þess að menn trúi þeim blint án þess að athuga hvaða staðreyndir liggja að baki.

Einar Solheim
Ég er ekki að draga í efa að þú hafir lesið eitthvað í morgunblaðinu, það sem ég var að segja er að þessi tala er ekki dregin upp úr kollinum á Davíð og það var utanríkisráðherra sem kom með upphaflega svarið eins kaldhæðnislegt og það var. Það er alveg rétt að hluti af þessu er fallið úr gildi en mjög lítill hluti. Það er líka rangt hjá þér að þarna hafi verið um álit og tilmæli að ræða.

Evrópusambandið samþykkti 1047 tilskipanir, 27320 reglugerðir og 10569 Ákvarðanir á árunum 1994 til 2004. Tilskipanirnar eru líklegastar til að falla úr gildi af þessu. Ef við gefum okkur að 15 prósent af heildarlöggjöfinni hafi fallið úr gildi og ekkert af regluverki sem við höfum fengið hafi fallið úr gildi eða verið endurnýjað með nýjum lögum þá höfum við tekið upp 7,6 prósent af heildarregluverkinu.

Ísland tók upp 2527 í heildina af reglugerðum, tilskipunum og ákvörðunum frá 1994 til 2004 eða sem nemur rýflega 250 á ári til samanburðar við 38936 á sama tíma hjá ESB eða sem nemur rýflega 3900 á ári. Nú eru liðin fjögur ár síðan þessi athugun var gerð og á þessum tíma má áætla að ESB hafi sett 15600 nýjar gerðir en við aðeins tekið upp 1000 eða sem nemur 6,4 prósentum af því sem samþykkt hefur verið. Ótrúlegt en satt sama niðurstaða kemur upp þegar skoðað er árlegu prósentuna. Það er því fyllilega eðlilegt að tala um að við tökum upp eitthvað í kringum 6,5 prósent. Við þetta má bæta að Íslendingar hafa 101 sinni á þessum tíma þurft að breyta eða fella burt einhvera evrópu gerð eða rétt um 4 prósent af því sem við höfum tekið upp.

Það er nokkurn veginn sama hvernig þú lítur á þetta þá er talan alltaf fyrir neðan 10 prósentin. Allt tal um áróður verður að vísa til föðurhúsanna enda alveg ljóst þeir sem tala hér með ESB gera það af mikilli vanþekkingu.

Gunnar Dofri: Ég held einfaldlega að meiri líkur séu á að þau sjónarmið sem ég ligg til grundvallar, þ.e.a.s. viðskiptafrelsi muni eiga meiri hljómgrunn innan ESB en utan þess. Mér finnst líka líklegra að landbúnaðarstefna ESB breytist í rétta átt en að sú íslenska geri það. Rök mín fyrir því eru að hún er þegar skárri.

Annars er augljóst að enginn getur "sannað" hvað verður eftir 50, 100 eða 200 ár, svo að einhver geti það ekki er ekki alveg gildur rökstuðningur. Í slíkum tilfellum verðum við bara að meta hve líklegt þetta er. Mitt mat á hvort líklegt sé að ESB yfirtaki auðlindir Íslands á þessum tíma er: 50 ár - ólíklegt, 100 ár - hvað veit ég, 200 ár - ekki efst á áhyggjulistanum.

Sæll Pawel

Segjum að við göngum inn og fáum aukið frelsi á einhverjum sviðum en hvað svo?
Ég veit ekki frekar en þú hvert sambandið stefnir en ég veit að við verðum nánast valdalaus innan þess. Það er mjög mikilvægt fyrir okkur að spyrja hvað verður því við erum að fara að afsala okkur ákvörðunarrétti á svo mörgum sviðum.

Ég veit ekki hvað koma skal í framtíðinni en á meðan ég hef eitthvað um mín mál að segja þá er framtíðin að einhverju leyti í mínum eigin höndum en innan ESB er þetta bara eins og að fara í spilavíti, þú hefur ekkert um hlutina að segja eftir að teningunum er kastað. Það er því ekki rökleysa biðja menn að segja til um hugsanlega framtíð þ.e. þá menn sem vilja láta aðra taka ákvarðanir fyrir okkur.

Var þetta ekki þannig - þe. með þessi 6.5% að Sigurður Kári kom með einhverja fyrirspurn á þingi til Utaníkisráðherra. Og þá komu upp þessi 6.5. Og var ekki Davíð þá utanríkisráðhera ? Jú, mig minnir það (án þess þó eg fullyrði það algjörlega)

En ef Davíð var Utanrikisr.- hm hm, þá er það nú orðinn góður dúett þarna.

Og já, það þarf ekket að ræða meira um þetta amarkaða atriði. Það er vitað að í svarinu var öllu grautað saman og útúr kom bara eitthvert rugl.

Ps. Hr. Bergman fó örlítið í þetta "vandmál" í grein fyrir nokkrum árum. Þar sýndi hann glögglega framá hve - ja, vafasamri skulum við segja - aðferðafræði var beitt þarna til að geta sagt 6.5% .

Sem dæmi segir Eiríkur Bergmann, dósent:

"Af svari utanríkisráðherra mátti því ætla að aðildarríki Evrópusambandsins taki yfir meginþorra allra lagagerða ESB en að Ísland taki einingis yfir lítið brot af þeim, eða 6.5 prósent. Sami skilningur kom fram í fréttaflutningi og í umræðum í fjölmiðlum um málið. (Sjá til að mynda; Sigurður Kári Kristjánsson: 2005.)

Þetta gefur ekki rétta mynd því staðreyndin er sú að samkvæmt þeirri aðferð sem utanríkisráðherrann notaði í svari sínu taka sjálf aðildarríki ESB aðeins upp lítinn hluta af reglugerðaverki Evrópusambandsins í innlendan rétt. Í útreikningum sænska prófessorsins Fredrik Sterzel frá árinu 2001 kemur til að mynda í ljós að Svíþjóð tekur einungis yfir lítið hlutfall af heildar reglugerðaverki ESB ef stuðst við sömu aðferðafræði og í svari íslenska utanríkisráðherrans."

http://www.bifrost.is/files/Skra_0010705.DOC

(Og note, þetta er bara eitt lítið dæmi um aðferðafræðina sem var í gangi. Það er bara asnalegt að vera ræða þessi 6.5% Þetta var augljóslega sett fram - ja, mér liggur við að halda í gríni. Eða allavega ti að rugla í fólki. Og er það furðulegt í sjálfu sér)

Þessi skrif Eiríks voru tilraun hans til þess að halda andlitinu eftir að hafa verið staðinn að því að halda því ítrekað fram um árabil eins og fleiri Evrópusambandssinnar að við værum að taka upp 70-80% af lagagerðum Evrópusambandsins fyrir tilstilli EES-samningsins. Til eru margar tilvitnanir í hann og aðra Evrópusambandssinna í því sambandi. T.d. þessi:

"EES-samningurinn neyðir okkur Íslendinga til að mynda til að taka yfir alla löggjöf Evrópusambandsins sem gildir á innri markaðinum eða um 70 til 80 prósent af öllum lagagerðum ESB sem er töluvert umfram það sem menn gerðu ráð fyrir í uppahafi." (EBE í grein í Fréttablaðinu 15. febrúar 2005)

Beðið var um úttekt skrifstofu EFTA á málinu á sínum tíma til þess að tækla þessar fullyrðingar Evrópusambandssinna og því lagt út frá þeim sömu forsendum sem þeir höfðu gefið sér. Þ.e. hversu hátt hlutfall af öllum lagagerðum Evrópusambandsins hafa verið teknar inn í EES-samninginn. Aðferðafræðin er því Eiríks Bergmanns og annarra Evrópusambandssinna sem héldu 80% tölunni fram um árabil.

Í seinni tíð eru flestir Evrópusambandssinnar, þ.m.t. Eiríkur, búnir að breyta málflutningi sínum og tala nú um 80% af lagagerðum Evrópusambandsins sem varða innri markað þess. En bíddu, gerðust íslendingar ekki aðilar að innri markaðinum með EES-samningnum? Og hvað er þá einkennilegt við það ef stór hluti lagagerða sem gilda um þennan sama markað hafi fallið undir samninginn?

---

Í þessum skrifum Eiríks sem þú nefnir sést annars greinilega örvænting hans í því t.d. að hann reynir að telja allt mögulegt til sem komu þessu máli ekkert við, t.d. aðild Íslands að Schengen-samstarfinu og Dyflinar-samkomulaginu. Fullyrðingar hans og fleiri (m.a. Baldurs Þórhalssonar) sneru þó eingöngu að EES-samningnum. Í þessu skrifum talar hann líka um að einföld magnmæling sé ónothæf í þessum efnum:

"Ennfremur er vandséð að það dugi að beita einfaldri magnmælingu, á borð við þá að telja fjölda þeirra reglugerða sem Ísland tekur upp í gegnum Evrópusamstarfið og deila þeim í hlutfall þeirra reglugerða sem Brussel ákveður fyrir aðildarríkin. Eins og að ofan segir hafa reglur ESB misjafnt vægi og ótækt er að leggja þær allar að jöfnu."

Þetta er alveg rétt hjá Eiríki enda var úttekt EFTA aðeins fengin sem svar við 80% ruglinu.

En hvers vegna gerði Eiríkur, Evrópusérfræðingurinn sjálfur, aldrei þennan fyrirvara þegar hann og aðrir Evrópusambandssinnar voru að halda því fram ítrekað um árabil að við værum að taka upp 70-80% af lagagerðum í gegnum EES-samninginn? Hvers vegna "rannsakaði" hann þetta ekki fyrr?

Svarið er einfalt. Maðurinn er auðvitað fyrst og fremst í pólitík. Hann hefur meira að segja verið kallaður einn ötulasti talsmaður Evrópusambandssinna á heimasíðu Evrópusamtakanna sjálfra þar sem hann var lengi stjórnarmaður.

Eg er hissa á hvað þú nennir að þæfa málið og hanga í rangfærslum ýmiskonar.

Þetta er einfalt. 6.5% talan var eitthvað sett inní umræðuna a la Oddson style. Í besta falli var það gert í gríni og í versta falli vísvitandi tilraun til að blekkja fólk.

Allir sem lesa grein Bergmans þar sem hann fer lauslega í málið sjá undireins að það er bara tóm vitleysa að nálgast málið með þessum hætti.

Pawel, ég sé ekki hvernig landbúnaðarstefna ESB sé á leið í rétta átt og hvernig hún er betri en sú íslenska, sem er að vísu ekki upp á margar kindur.

Ég mæli með að þú lesir þessa umfjöllun um CAP á Wikipediu:

http://en.wikipedia.org/wiki/Common_Agricultural_Policy

Þó sérstaklega þennan hluta, með fókus á þróunaraðstoð vs. styrkir. Hvenig er hægt að kalla þetta frelsi?

http://en.wikipedia.org/wiki/Common_Agricultural_Policy#Criticism_of_the_CAP